Sacrilege — Moaning Idiot Heart songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Moaning Idiot Heart" van Sacrilege.
Songteksten
Tomorrow waits me at my gates
while all my yesterdays swarm near
And one mouth whines, too late,
too late and one is dumb with fear
Was this the all that life could give
Me, who from cradle hungered on,
body and soul aflame to live,
giving my all and then be gone
Have done with moaning, idiot heart
if it so be that love has wings,
I with my shears will find an art
to still her flutterings
Wrench of that bandage to will I and show the wimp she’s blind indeed
Hot irons shall prove my mastery
She shall not weep but bleed
And when at last I journey where,
all thought of you I must resign
Will the least memory of me be fair
or will you even my ghost malign
I wake and watch when the moon is here,
a shadow tracks me on And I, darker than my shadow,
fear her fabulous inconsistency
Have done with moaning, idiot heart
if it so be that love has wings,
I with my shears will find an art
to still her flutterings
Your maddening face befools my eyes
Your hand I wake to feel
Lost in deep midnight’s black surmise
its touch my veins congeal
And when at last I journey where,
all thought of you I must resign
Will the least memory of me be fair
or will you even my ghost malign
Songtekstvertaling
Morgen wacht ik aan mijn poorten.
terwijl al mijn gisteren in de buurt zwerm
En één mond zeurt, te laat.,
te laat en men is dom van angst
Was dit alles wat het leven kon geven
Ik, die van cradle hunkerde,
lichaam en ziel in brand om te leven,
alles geven en dan weg zijn
Ben klaar met kreunen, idioot hart
als het zo is dat liefde vleugels heeft,
Ik zal met mijn schaar een kunst vinden
om haar fladderen stil te houden.
Moersleutel van dat verband naar will Ik en laat de watje zien dat ze blind is inderdaad
Hete ijzers zullen mijn meesterschap bewijzen.
Ze zal niet huilen, maar bloeden.
En wanneer ik eindelijk reis waar,
ik moet ontslag nemen.
Zal de minste herinnering aan mij eerlijk zijn
of wil je zelfs mijn geest kwaad doen
Ik word wakker en kijk wanneer de maan hier is,
een schaduw achtervolgt me en ik, donkerder dan mijn schaduw,
vrees haar geweldige inconsistentie.
Ben klaar met kreunen, idioot hart
als het zo is dat liefde vleugels heeft,
Ik zal met mijn schaar een kunst vinden
om haar fladderen stil te houden.
Je gekke gezicht voor mijn ogen
Je hand word ik wakker om te voelen
Verloren in de diepe Midnight ' s black surmise
het raakt mijn aderen.
En wanneer ik eindelijk reis waar,
ik moet ontslag nemen.
Zal de minste herinnering aan mij eerlijk zijn
of wil je zelfs mijn geest kwaad doen