Sacramentum — Iron Winds songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Iron Winds" van Sacramentum.
Songteksten
In the depths of myself, thriving on the pain.
Dreams of darkness (is so deep).
Sharp edges of time has cut my soul.
Death shows the way.
From nocturnal dreams voices are singing about the end of life.
Clear and beautiful is the message from thee.
Black and silent, is my will to be.
Am I lead astray, death leads the way.
My soul enthroned on blackest stone.
A heart of wisdom beyond my dreams.
So black, so dark, black as obsidian.
Hymns to inferno is spoken over my parched and hungry lips.
In the depths of myself, thriving on the pain.
Dreams of darkness (is so deep).
Sharp edges of time, has cut my soul.
Death shows the way.
From nocturnal dreams, voices are singing about the end of life.
Clear and beautiful, is the message from thee.
Black and silent, is my will to be.
Am I lead astray, death leads the way.
My soul enthroned on blackest stone.
A heart of wisdom beyond my dreams.
So black, so dark, black as obsidian.
Impenetratable, surrounds my thoughts.
Impenetratable, blocks my mind.
Impenetratable, monumental darkness.
Impenetratable, I am bound.
With ice cold eyes I stare back at the lame shapeless statues.
I have killed all my emotions.
I am the heart and throne of wisdom.
My soul enthroned on blackest stone.
A heart of wisdom beyond my dreams.
So black, so dark, black as obsidian.
Songtekstvertaling
In de diepten van mezelf, gedijen van de pijn.
Dromen van duisternis (is zo diep).
Scherpe randen van de tijd hebben mijn ziel gesneden.
De dood wijst de weg.
Van nachtdromen zingen stemmen over het einde van het leven.
De boodschap van jou is duidelijk en mooi.
Zwart en stil, is mijn wil om te zijn.
Ben ik op een dwaalspoor gebracht, de dood leidt de weg.
Mijn ziel geboeid op de zwartste steen.
Een hart van wijsheid boven mijn dromen.
Zo zwart, zo donker, zo zwart als obsidiaan.
Hymnen naar inferno wordt gesproken over mijn uitgedroogde en hongerige lippen.
In de diepten van mezelf, gedijen van de pijn.
Dromen van duisternis (is zo diep).
Scherpe randen van de tijd, heeft mijn ziel gesneden.
De dood wijst de weg.
Uit nachtdromen zingen stemmen over het einde van het leven.
Helder en mooi is de boodschap van jou.
Zwart en stil, is mijn wil om te zijn.
Ben ik op een dwaalspoor gebracht, de dood leidt de weg.
Mijn ziel geboeid op de zwartste steen.
Een hart van wijsheid boven mijn dromen.
Zo zwart, zo donker, zo zwart als obsidiaan.
Impenetreerbaar, omringt mijn gedachten.
Impenetreerbaar, blokkeert mijn geest.
Ondoordringbare, monumentale duisternis.
Onverteerbaar, ik ben gebonden.
Met ijskoude ogen kijk ik terug naar de lamme vormloze standbeelden.
Ik heb al mijn emoties gedood.
Ik ben het hart en de troon van wijsheid.
Mijn ziel geboeid op de zwartste steen.
Een hart van wijsheid boven mijn dromen.
Zo zwart, zo donker, zo zwart als obsidiaan.