Sabb — Souffle sur les braises songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Souffle sur les braises" van Sabb.
Songteksten
Entre les têtes en gigue? et les coeurs à la java
Les jours que je gaspille, ils ne reviendront pas
Entre le bonheur des autres et pis les nuages dans ma cour
J’veux pas savoir à qui la faute, j’veux juste que ça soit mon tour
J’veux de la vie en direct pas juste derrière mes paupières
J’veux de la lumière de comètes pour réchauffer l’hiver
J’veux rire à en pleurer et puis pleurer de rire
Me croire arrivé pour encore repartir
J’veux des yeux étincelle, de la musique sur la langue
J’veux décorer le réel pour qu’enfin il me ressemble
Puis que la vie nous tue chaque jour à petites doses
Non c’est clair je ne veux plus d’un présent monochrome…
J’embrasse l’ivresse, sans gêne sur la bouche
Et puis je mords le temps qui reste
Puisqu’il est à mes trousses
Non je n’ai plus peur des histoire qu’on raconte
S’il existe le vrai malheur qu’il vienne nous ferons nos comptes
J’veux de la peine en dormant et des souvenirs en continu
J’veux marcher comme d’autres dansent, me retrouver à corps perdu
La pénombre dans ma tête ne demande qu'à éclater
Je lui promets des jours de fêtes et du bonheur à emporter
Alors je souffle sur les braises pour que le noir se consume
Que la lumière me bouscule et qu’elle éclaire tout ce qui s’allume
J’ai la tête en gigue? et pis le cœur à la java
Mes sourires se distillent sur les visages devant moi
Entre maintenant et demain il y a tant d'éternité
Je tiens le bonheur par la main et je ne vais plus l'échapper
Demain à mon réveil, je serai déjà rendu vieux
En attendant le jour se lève et brille à m’allumer les yeux…
(Merci à maélia pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Tussen de jitter hoofden? and hearts to java
De dagen die ik verspil, komen niet terug.
Tussen het geluk van anderen en erger de wolken in mijn tuin
Ik wil niet weten wiens schuld het is, Ik wil gewoon dat het mijn beurt is.
Ik wil leven, niet alleen achter mijn oogleden.
Ik wil licht van kometen om de winter te verwarmen
Ik wil lachen om te huilen en dan huilen om te lachen
Geloof me, Ik ben er weer.
Ik wil ogen glinsteren, muziek op de tong
Ik wil het echte versieren zodat het eindelijk op mij lijkt.
Dan doodt het leven ons elke dag in kleine doses.
Nee, Het is duidelijk dat ik geen zwart-wit cadeau meer wil.…
Ik kus dronkenschap, zonder ongemak op de mond.
En dan bijt ik in de tijd die overblijft.
Omdat hij achter mij aan zit.
Nee, Ik ben niet meer bang voor de verhalen die we vertellen.
Als er echt ongeluk komt, zullen we onze afrekening maken.
Ik wil problemen met slapen en herinneringen aan en aan
Ik wil lopen zoals anderen dansen, mezelf verloren lichaam vinden
De penumbra in mijn hoofd vraagt alleen om te barsten.
Ik beloof hem vakantie en geluk te nemen
Dus blaas ik op de kolen zodat de Zwarte brandwonden
Laat het licht me schudden en het verlicht alles wat oplicht
Heb ik een nerveus hoofd? en erger het hart van de java
Mijn glimlach distillert zich op de gezichten voor me.
Tussen nu en morgen is er zoveel eeuwigheid
Ik houd geluk bij de hand en Ik zal er niet meer aan ontsnappen.
Als ik morgen wakker word, ben ik oud genoeg.
Wachtend op de dag komt en schijnt om mijn ogen te verlichten…
(Dank aan maelia voor deze woorden)