Rust Belt Lights — It Ain't What It Used To Be songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "It Ain't What It Used To Be" van Rust Belt Lights.
Songteksten
We were kids who barely knew how to exist.
We never knew we’d have to choose between
The lives they chose for us and —
Our dreams couldn’t sit upon a shelf,
Collecting dust like some old book
We’d get around to reading someday.
But hey, don’t worry about me.
I’ve got it under control this time.
I’ve made up my mind.
Don’t worry about me because I’m telling you I’m fine.
Don’t tell me my life is a waste of time.
Where do we go from here?
Is there some school that answers all of life’s questions
And is that where I need to be?
Where do we go from here?
Is there some pill I should be taking
To make me happy with the way I feel.
We were kids who barely knew how to exist.
We never knew we’d have to choose between
The lives they chose for us and —
Our dreams couldn’t sit upon a shelf,
Collecting dust like some old book
We’d get around to reading someday.
But wait one minute now. Are we forgetting how we made our way back here?
Cause I just can’t believe what they keep telling me. It seems so insincere.
And if nothing’s really in our way
And if nothing’s really in our way
And if nothing’s really in our way
Then everything lies in our wake.
Songtekstvertaling
We waren kinderen die nauwelijks wisten hoe te bestaan.
We wisten niet dat we moesten kiezen tussen
De levens die ze voor ons kozen en —
Onze dromen konden niet op een plank zitten,
Stof verzamelen als een oud boek
Op een dag zouden we kunnen lezen.
Maar maak je geen zorgen om mij.
Ik heb het onder controle deze keer.
Ik heb besloten.
Maak je geen zorgen om mij, want ik zeg je dat ik in orde ben.
Zeg me niet dat mijn leven tijdverspilling is.
Hoe gaan we nu verder?
Is er een school die alle vragen van het leven beantwoordt?
En moet ik daar zijn?
Hoe gaan we nu verder?
Is er een pil die ik moet nemen?
Om me gelukkig te maken met hoe ik me voel.
We waren kinderen die nauwelijks wisten hoe te bestaan.
We wisten niet dat we moesten kiezen tussen
De levens die ze voor ons kozen en —
Onze dromen konden niet op een plank zitten,
Stof verzamelen als een oud boek
Op een dag zouden we kunnen lezen.
Maar wacht eens even. Vergeten we hoe we hier terug zijn gekomen?
Ik kan niet geloven wat ze me steeds vertellen. Het lijkt zo onoprecht.
En als er niets echt in de weg staat
En als er niets echt in de weg staat
En als er niets echt in de weg staat
Dan ligt alles in ons kielzog.