Rush — Cygnus X-1 Book II: Hemispheres songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cygnus X-1 Book II: Hemispheres" van Rush.
Songteksten
When our weary world was young
The struggle of the ancients first began
The gods of love and reason
Sought alone to rule the fate of man
They battled through the ages
But still neither force would yield
The people were divided
Every soul a battlefield
«I bring truth and understanding
I bring wit and wisdom fair
Precious gifts beyond compare
We can build a world of wonder
I can make you all aware
I will find you food and shelter
Show you fire to keep you warm
Through the endless winter storm
You can live in grace and comfort
In the world that you transform»
The people were delighted
Coming forth to claim their prize
They ran to build their cities
And converse among the wise
But one day the streets fell silent
Yet they knew not what was wrong
The urge to build these fine things
Seemed not to be so strong
The wise men were consulted
And the Bridge of Death was crossed
In quest of Dionysus
To find out what they had lost
«I bring love to give you solace
In the darkness of the night
In the Heart’s eternal light
You need only trust your feelings
Only love can steer you right
I bring laughter, I bring music
I bring joy and I bring tears
I will soothe your primal fears
Throw off those chains of reason
And your prison disappears»
The cities were abandoned
And the forests echoed song
They danced and lived as brothers
They knew love could not be wrong
Food and wine they had aplenty
And they slept beneath the stars
The people were contented
And the gods watched from afar
But the winter fell upon them
And it caught them unprepared
Bringing wolves and cold starvation
And the hearts of men despaired
The universe divided
As the heart and mind collided
With the people left unguided
For so many troubled years
In a cloud of doubts and fears
Their world was torn asunder into hollow
Hemispheres
Some fought themselves, some fought each other
Most just followed one another
Lost and aimless like their brothers
For their hearts were so unclear
And the truth could not appear
Their spirits were divided into blinded
Hemispheres
Some who did not fight
Brought tales of old to light
'My Rocinante sailed by night
On her final flight'
To the heart of Cygnus' fearsome force
We set our course
Spiralled through that timeless space
To this immortal place
I have memory and awareness
But I have no shape or form
As a disembodied spirit
I am dead and yet unborn
I have passed into Olympus
As was told in tales of old
To the city of Immortals
Marble white and purest gold
I see the gods in battle rage on high
Thunderbolts across the sky
I cannot move, I cannot hide
I feel a silent scream begin inside
Then all at once the chaos ceased
A stillness fell, a sudden peace
The warriors felt my silent cry
And stayed their struggle, mystified
Apollo was astonished
Dionysus thought me mad
But they heard my story further
And they wondered and were sad
Looking down from Olympus
On a world of doubt and fear
Its surface splintered into
Sorry Hemispheres
They sat a while in silence
Then they turned at last to me
'We will call you Cygnus
The god of Balance you shall be'
We can walk our road together
If our goals are all the same
We can run alone and free
If we pursue a different aim
Let the truth of love be lighted
Let the love of truth shine clear
Sensibility, armed with sense and liberty
With the heart and mind united in a single perfect sphere
Songtekstvertaling
Toen onze vermoeide wereld jong was
De strijd van de ouden begon
De goden van liefde en rede
Alleen gezocht om over het lot van de mens te heersen
Ze vochten door de eeuwen heen.
Maar toch zou geen van beide kracht opgeven.
De mensen waren verdeeld.
Elke ziel een slagveld
"Ik breng waarheid en begrip
Ik breng humor en wijsheid Eerlijk
Kostbare geschenken die niet te vergelijken zijn
We kunnen een wereld van verwondering bouwen
Ik kan jullie allemaal bewust maken
Ik zal eten en onderdak voor je vinden.
Laat je vuur zien om je warm te houden
Door de eindeloze Winterstorm
U kunt leven in gratie en comfort
In de wereld die je transformeert»
Het volk was verrukt.
Komen om hun prijs op te eisen
Ze renden om hun steden te bouwen.
En spreek tot de wijzen.
Maar op een dag werd de straat stil.
Maar zij wisten niet wat verkeerd was.
De drang om deze mooie dingen te bouwen
Leek niet zo sterk.
De wijzen werden geraadpleegd.
En de brug des Doods werd overgestoken.
Op zoek naar Dionysus
Om erachter te komen wat ze verloren hadden.
"Ik breng liefde om je troost te geven
In de duisternis van de nacht
In het eeuwige licht van het hart
Je hoeft alleen je gevoelens te vertrouwen.
Alleen liefde kan je naar rechts sturen
Ik breng gelach, ik breng Muziek
Ik breng vreugde en ik breng tranen
Ik zal je oerangst verzachten.
Gooi die kettingen van rede eraf.
En je gevangenis verdwijnt»
De steden werden verlaten
And the forests echoed song
Ze dansten en leefden als broers.
Ze wisten dat liefde niet verkeerd kon zijn
Eten en wijn hadden ze genoeg.
En ze sliepen onder de sterren
De mensen waren tevreden.
En de goden keken van ver toe.
Maar de winter viel op hen
En het Ving hen onvoorbereid.
Het brengen van wolven en koude honger
En de harten van de mensen wanhopen.
Het universum is verdeeld
Terwijl het hart en de geest botsten
Met de mensen verlaten
Voor zoveel moeilijke jaren
In een wolk van twijfels en angsten
Hun wereld werd in stukken gescheurd.
Halfrond
Sommigen vochten zichzelf, sommigen vochten met elkaar.
De meesten volgden elkaar.
Verloren en doelloos zoals hun broers.
Want hun harten waren zo onduidelijk.
En de waarheid kon niet verschijnen
Hun geesten waren verdeeld in verblinden.
Halfrond
Sommigen die niet vochten
Oude verhalen aan het licht gebracht
'Mijn Rocinante zeilde' s nachts
Op haar laatste vlucht.
Naar het hart van Cygnus ' angstaanjagende kracht
We zetten onze koers uit.
Spiraalvormig door die tijdloze ruimte
Naar deze onsterfelijke plek
Ik heb geheugen en bewustzijn.
Maar ik heb geen vorm of vorm.
Als een ontblote geest
Ik ben dood en nog ongeboren
Ik ben naar Olympus gegaan.
Zoals in oude verhalen werd verteld
Naar de stad der onsterfelijken
Marmer wit en zuiver goud
Ik zie de goden in strijd woede op hoog
Bliksemschichten door de lucht
Ik kan me niet bewegen, Ik kan me niet verbergen
Ik voel een stille schreeuw van binnen beginnen
Toen hield de chaos ineens op.
Een stilte viel, een plotselinge vrede
De krijgers voelden mijn stille kreet
En bleef hun strijd, verbijsterd
Apollo was verbaasd.
Dionysus dacht dat ik gek was.
Maar ze hoorden mijn verhaal verder
En ze vroegen zich af en waren verdrietig
Neerkijkend vanuit Olympus
Op een wereld van twijfel en angst
Het oppervlak versplinterde in
Sorry, Hersenhelften.
Ze zaten een tijdje in stilte.
Toen wendden ze zich eindelijk tot mij.
We zullen je Cygnus noemen.
De god van de weegschaal.
We kunnen samen onze weg bewandelen.
Als onze doelen hetzelfde zijn
We kunnen alleen en vrij rennen.
Als we een ander doel nastreven
Laat de waarheid van de liefde aan het licht komen
Laat de liefde van de waarheid helder schijnen
Gevoeligheid, gewapend met gevoel en vrijheid
Met het hart en de geest verenigd in een enkele perfecte sfeer