Ruben Blades — Hipocresía songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hipocresía" van Ruben Blades.
Songteksten
La sociedad se desintegra. Cada familia en pie de guerra
La corrupción y el desgobierno hacen de la ciudad un
Infierno. Gritos y acusaciones, mentiras y traiciones
Hacen que la razón desaparezca. Nace la indiferencia
Se anula la conciencia, y no hay ideal que no se desvanezca
Y todo el mundo jura que no entiende por que sus sueños
Hoy se vuelven mierda. Y me hablan del pasado en el
Presente, culpando a los demás por el problema
De nuestra común hipocresía
El corazón se hace trinchera. Su lema es sálvese quien pueda
Y así, la cara del amigo se funde en la del enemigo
Los medios de información aumentan la confusión, y la
Verdad es mentira y viceversa. Nuestra desilusión crea
Desesperación, y el ciclo se repite con más fuerza
Y perdida entre la cacofonía se ahoga la voluntad de un
Pueblo entero. Y entre el insulto y el Ave María, no distingo
Entre preso y carcelero, adentro de la hipocresía!
Ya no hay Izquierdas ni Derechas: sólo hay excusas y
Pretextos. Una retórica maltrecha, para un planeta de
Ambidiextros. No hay unión familiar, ni justicia social
Ni solidaridad con el vecino. De allí es que surge el mal
Y el abuso oficial termina por cerrarnos el camino
Y todo el mundo insiste que no entiende por que los sueños
De hoy se vuelven mierda. Y hablamos del pasado en el
Presente, dejando que el futuro se nos pierda
Viviendo entre la hipocresía
Songtekstvertaling
De maatschappij valt uiteen. Elke familie op het oorlogspad
Corruptie en verkeerd bestuur maken van de stad een
Hel. Kreten en beschuldigingen, leugens en verraad
Ze laten rede verdwijnen. Onverschilligheid is geboren
Bewustzijn wordt vernietigd, en er is geen ideaal dat niet vervaagt
En iedereen zweert dat hij niet begrijpt waarom zijn dromen
Vandaag veranderen ze in stront. En ze vertellen me over het verleden in de
Aanwezig, anderen de schuld geven voor het probleem
Van onze gemeenschappelijke hypocrisie
Het hart wordt een loopgraaf. Zijn motto is red jezelf wie kan
En zo, het gezicht van de vriend kruipt in het gezicht van de vijand
De media verhogen de verwarring, en de
De waarheid is een leugen en omgekeerd. Onze teleurstelling creëert
Wanhoop, en de cyclus wordt krachtiger herhaald
En verloren onder de kakofonie verdrinkt de wil van een
De hele stad. En tussen belediging en Weesgegroetje, kan ik niet zeggen
Tussen gevangene en cipier, binnen hypocrisie!
Er zijn geen links of rechts meer: er zijn alleen maar excuses en
Voorwendsel. Een gehavende retoriek, voor een planeet van
Tweehandig. Er is geen familie-unie, geen sociale rechtvaardigheid
Noch solidariteit met de naaste. Daar ontstaat het kwaad.
En officieel misbruik blokkeert onze weg.
En iedereen houdt vol dat hij niet begrijpt waarom dromen
Vandaag worden ze waardeloos. En we spraken over het verleden in de
Aanwezig, laat de toekomst verloren gaan
Leven onder hypocrisie