Royal Canoe — Button Fumbla songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Button Fumbla" van Royal Canoe.
Songteksten
Rollin in the Corolla
Only sipping the cola
All your lonely friends
They be making amends down in Espanola
Gonna rip the seat off
Even turn the heat off
Backroads with roses on the mound
Where your cousin veered off
If we ever get through the rushing water
I know, I know, I know we’ll make it all the way
Holy water in the tumbler
Forgetting names like a mumbler
I’m getting humbler
Oh, she’s a button fumbla
Up above me soars a rumbler
There’s miles to stumbler
Nobody ever took home a grumbler
Your mother don’t give a damn what your father bought her
She know, she know, she knows that we went all the way
There’s the clatter of a king-can clanking the ground
Twenty stories up, you still hear the sound
And the sun’s up on top of the world
Touching our faces in all the delicate places
And there’s all this beauty just screaming out
It’s like a goddamn forest 'bout ready to sprout
It’s cracking them floors and the grout
I feel my tongue making shapes in my mouth
I couldn’t help but look down
At my feet rocking back beneath me I wonder if they know how
My heels could crush the city
How the feeling in your body fills you up With joy
Songtekstvertaling
Rollin in de Corolla
Alleen de cola nippen
Al je eenzame vrienden
Ze maken het goed in Espanola.
Ik trek de stoel eraf.
Zet zelfs de verwarming uit.
Bacgroads met rozen op de heuvel
Waar je neef wegliep
Als we ooit door het stromende water komen
Ik weet het, Ik weet het, Ik weet dat we het halen tot het einde
Wijwater in de tuimelaar
Namen vergeten als een mompelaar
Ik word nederiger.
Oh, ze is een button fumbla
Boven me hangt een rumbler.
Er is nog kilometers te strompelen.
Niemand nam ooit een mopperaar mee naar huis.
Het kan je moeder niks schelen wat je vader voor haar kocht.
Ze weet, ze weet, ze weet dat we tot het uiterste zijn gegaan.
Daar is het gekletter van een koning-kan klonterend op de grond
Twintig verdiepingen hoger, je hoort nog steeds het geluid
En de zon staat op de top van de wereld
Onze gezichten aanraken op alle delicate plaatsen
En er is al die schoonheid die schreeuwt
Het lijkt wel een bos dat klaar is om te ontkiemen.
Het breekt de vloeren en de gruis.
Ik voel mijn tong vormen maken in mijn mond
Ik kon het niet helpen maar kijk naar beneden
Aan m ' n voeten die onder me schommelen vraag ik me af of ze weten hoe
Mijn hakken kunnen de stad verpletteren.
Hoe het gevoel in je lichaam je vult met vreugde