Roy Buchanan — The Story Of Isaac songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Story Of Isaac" van Roy Buchanan.

Songteksten

Well, the door it opened slowly
My father he came in
I was nine years old
And he stood so tall above me
And his blue eyes they were shining
And his voice was very cold
He said, «I've had a vision
And you know I’m strong and holy
I must do what I’ve been told.»
So we started up the mountain
I was running, he was walking
And his axe was made of burning gold
Well, the trees they got much smaller
Yes, the lake a lady’s mirror
When we stopped to drink some wine
Then he threw the bottle over
Broke a minute later
And he put his hand on mine
Thought I saw an eagle
But it might have been a vulture
I never could decide
Then my father built an altar
He looked once behind his shoulder
I guess he knew I would not hide
You who build these altars now
To sacrifice our children
You must not do it anymore
A scheme is not a vision
And you never have been tempted
By a demon or a god
You who stand above them now
Your hatchets blunt and bloody
You were not there before
When I lay upon a mountain
And my father’s hand was trembling
With the beauty, I mean the beauty of the word
And if you call me brother now
Forgive me but I must inquire
«Just according to whose plan?»
When it all comes down to dust
I will kill you if I must
I will help you if I can
When it all comes down to dust
I will help you if I must
I’ll kill you if I can
And mercy, mercy on our uniform
Man of peace, man of war
The peacock spreads his deadly fan

Songtekstvertaling

De deur ging langzaam open.
Mijn vader kwam binnen.
Ik was negen jaar oud.
En hij stond zo hoog boven me.
En zijn blauwe ogen.
En zijn stem was erg koud.
Hij zei: "Ik heb een visioen gehad
En je weet dat ik sterk en heilig ben.
Ik moet doen wat me gezegd is.»
Dus we begonnen met de berg
Ik rende, hij liep.
En zijn bijl was gemaakt van brandend goud.
De bomen zijn veel kleiner geworden.
Ja, het meer een spiegel van een dame
Toen we stopten om wat wijn te drinken
Toen gooide hij de fles over
Een minuut later brak hij.
En hij legde zijn hand op de mijne.
Ik dacht dat ik een adelaar zag.
Maar misschien was het een gier.
Ik kon nooit beslissen.
Toen bouwde mijn vader een altaar.
Hij keek een keer achter zijn schouder.
Ik denk dat hij wist dat ik me niet zou verstoppen.
Jij die deze altaren nu bouwt
Om onze kinderen op te offeren
Je moet het niet meer doen.
Een schema is geen visie
En je bent nooit in de verleiding gekomen
Door een demon of een god
Jij die nu boven hen staat
Je bijlen zijn stomp en bloederig.
Je was er eerder niet.
Als ik op een berg lig
En mijn vaders hand trilde.
Met de schoonheid bedoel ik de schoonheid van het woord.
En als je me nu broer noemt
Vergeef me, maar ik moet het vragen.
"Volgens wiens plan?»
Als alles tot stof zal vergaan
Ik zal je doden als het moet.
Ik zal je helpen als ik kan.
Als alles tot stof zal vergaan
Ik zal je helpen als het moet.
Ik vermoord je als ik kan.
En genade, genade voor ons uniform.
Man van vrede, man van oorlog
De Pauw verspreidt zijn dodelijke fan.