Rossomahaar — The Moon, The Sun, The Stars songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Moon, The Sun, The Stars" van Rossomahaar.
Songteksten
Deep inside the woods, whose sight’s embraced with
Wintry fluid
The wolves come forth the sacred fire, whose flame’s enshrouded in My deep passion and anxiety
Memories of pride, memories of hunger
The lust forsaken, the hate bereft
Bitterness and strength, they all come into one
One and only, those far behind I’ve left
Praise the somberness of outer worlds,
Raise your hell and grant me your bereavement
The luminary gods dwelling in my reveries,
Buried in the infinite concealment
The sun of the sleepless, the one we bark upon at night…
The dawn brings it’s regular disease,
Granting us it’s incinerating warmness
Dearest phantoms of the night, they’re finally released…
Whom does shine this magic light upon?
The ghastly theatre of nature, is it thee?
Whom does mortify this scintillation among the cosmic lawns?
The answers hidden within the very depths of me…
Those crystal lakes of an alien origin
What will they spawn and how will they act…
Entangled in barbed wire is the divine pigeon
What kind of peace will these long-dead spheres bring…
Mythical source of an ancient knowledge
A fountain of repulsion, truthfully the one I’ve longed for
The legions march across my motherland
The one deep beneath the surface of the earth
In the night, in deepest solitude my spirit is reborn
To fly high above the woods and explore the caverns of the
Underwater lands, reigned by a supreme king with horns
Will I worship him or cease???
Cease into the space, rise above the mental reign
Afraid the natural and listen to what the looking glass will say…
Unite with my spirit lovers, for the gates are open
And the circle is now complete…
Songtekstvertaling
Diep in het bos, waarvan het zicht wordt omhelsd met
Wintervloeistof
De wolven komen uit het heilige vuur, waarvan de vlam gehuld is in mijn diepe passie en angst.
Herinneringen aan trots, herinneringen aan honger
De verlatenheid verlaten, de haat beroofd
Bitterheid en kracht, ze komen allemaal in één
De enige echte, die ver achter me zijn.
Prijs de somberheid van de buitenwereld,
Hef je hel op en geef me je verlies.
De luminaire goden die in m ' n eerbied wonen.,
Begraven in de oneindige verhulling
De zon van de slapelozen, degene waarop we blaffen ' s nachts…
De dageraad brengt de normale ziekte.,
Het geeft ons warmte.
Liefste fantomen van de nacht, Ze zijn eindelijk vrijgelaten…
Op wie schijnt dit magische licht?
Het afgrijselijke theater van de natuur, ben jij het?
Wie vernedert deze sprankelarij tussen de kosmische gazons?
De antwoorden verborgen in de diepten van mij…
Die kristallen meren van een buitenaardse oorsprong.
Wat zullen zij voortbrengen en hoe zullen zij handelen?…
Verstrikt in prikkeldraad is de goddelijke duif
Wat voor soort vrede zullen deze lang dode sferen brengen…
Mythische bron van oude kennis
Een fontein van afstoting, waar ik naar verlangde.
De legioenen marcheren door mijn moederland.
De ene diep onder het aardoppervlak
In de nacht, in diepste eenzaamheid mijn geest is herboren
Om hoog boven het bos te vliegen en de grotten van de
Onderwaterland, geregeerd door een opperste koning met horens.
Zal ik hem aanbidden of ophouden???
Stop in de ruimte, sta op boven de mentale Heerschappij.
Bang voor de natuur en luister naar wat de spiegel zal zeggen…
Verenig je met mijn geestenliefhebbers, want de poorten zijn open.
En de cirkel is nu compleet…