Rose — Mais ça va songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mais ça va" van Rose.
Songteksten
Tu fais si bien comme ci
L’avait pas fait comme ça
Tu fais comme un si Qui s’prend pour un la Tu fais tout c’qu’on t’dit
Tu fais comme tu dois
Dormir sur le sol
Et manger dans ton lit
Pleurer sous la douche
Te laver sous la pluie
Répondre à personne
Juste pas envie
Et puis un jour
On passe à autre chose
On ouvre nos paupières closes
Un matin on sait pas pourquoi
On sait pas comment mais ça va Chialer tous les jours
Juste pour le principe
Télé allumée
Un vrai travail d'équipe
Jusqu'à ce que l’amour
Se dissipe
Pieds et mains glacés
Parce que ce foutu sang
Hiver comme été circule pas normalement
Et reste trop près du cœur
Jusqu'à l'étouffement
Et puis un jour
On passe à autre chose
On ouvre nos paupières closes
Un matin on sait pas pourquoi
On sait pas comment mais ça va Parait qu’on est en vie
Et qu’c’est déjà beau
On respire à peine
Juste ce qu’il faut
Pour pas rester sur le carreau
Mais la peine ça se glisse
Dans tes souliers
Ca se colle à ta chemise
Comme un parfum familier
comme du pain d'épice
De la fleur d’oranger
Et puis un jour
On passe à autre chose
On ouvre nos paupières closes
Un matin on sait pas pourquoi
On sait pas comment mais ça va mais ça va mais ça va
(Merci à Melanie pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Je doet het zo goed.
Had het niet zo gedaan
Je doet als een als die voor een la neemt. je doet alles wat je gezegd wordt.
Je doet wat je moet doen.
Slaap op de grond.
En eet in je bed
Huilen in de douche
Was jezelf in de regen
Antwoord aan niemand
Gewoon niet willen
En dan op een dag
We gaan verder.
We openen onze gesloten oogleden.
Op een ochtend weten we niet waarom
We weten niet hoe, maar het gaat elke dag schreeuwen.
Alleen voor het principe
TV aan
Een echt teamwerk
Tot De Liefde
Verdrijven
Bevroren voeten en handen
Omdat dat verdomde bloed
Winter als zomer circuleert normaal niet
En blijf te dicht bij het hart
Tot verstikking
En dan op een dag
We gaan verder.
We openen onze gesloten oogleden.
Op een ochtend weten we niet waarom
We weten niet hoe, maar het lijkt erop dat we leven.
En dat het al mooi is
We ademen amper.
Alleen wat nodig is.
Om niet op de tegel te blijven
Maar de problemen die het ontglipt
In je schoenen
Het plakt aan je shirt.
Als een bekend parfum
zoals ontbijtkoek
Van de oranjebloesem
En dan op een dag
We gaan verder.
We openen onze gesloten oogleden.
Op een ochtend weten we niet waarom
We weten niet hoe, maar het is oké, maar het is oké.
(Dank aan Melanie voor deze woorden)