Rosario Bourdon — Alice Blue Gown songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alice Blue Gown" van Rosario Bourdon.
Songteksten
I once had a gown, it was almost new
Oh, the daintiest thing, it was sweet Alice blue
With little forget-me-nots placed here and there
When I had it on, oh, I walked on the air!
And it wore, and it wore, and it wore
'Til it went, and it wasn’t no more
In my sweet little Alice blue gown
When I first wandered down into town
I was so proud inside
As I felt every eye
And in every shop window I primped, passing by
A new manner of fashion I’d found
And the world seemed to smile all around
'Til it wilted, I wore it
I’ll always adore it
My sweet little Alice blue gown!
The little silk worms that made silk for that gown
Just made that much silk and then crawled in the ground
'Cause there never was anything like it before
And I don’t care to hope there will be any more!
And it’s gone, 'cause it just had to be
Still it wears in my memory
In my sweet little Alice blue gown
When I first wandered down into town
I was so proud inside
As I felt every eye
And in every shop window I primped, passing by
A new manner of fashion I’d found
And the world seemed to smile all around
So it wouldn’t be proper
If made of silk were another
My sweet little Alice blue gown!
Songtekstvertaling
Ik had ooit een jurk, het was bijna nieuw.
Het mooiste was Alice blue.
Met kleine vergeet-me-nietjes hier en daar geplaatst
Toen ik het aan had, liep ik in de lucht.
En het droeg, en het droeg, en het droeg
Totdat het weg ging, en het was niet meer
In mijn lieve kleine Alice blauwe jurk
Toen ik voor het eerst de stad in zwierf
Ik was zo trots van binnen.
Zoals ik elk oog voelde
En in elke etalage die ik zag, kwam ik langs.
Een nieuwe manier van mode die ik had gevonden
En de wereld leek overal te lachen
Tot het verwelkte, droeg ik het
Ik zal er altijd van houden.
Mijn lieve kleine Alice blauwe jurk!
De kleine zijderupsen die zijde maakten voor die jurk.
Net zoveel zijde gemaakt en dan in de grond gekropen
Want er is nog nooit zoiets geweest.
En ik hoop niet dat er nog meer komen.
En het is weg, omdat het gewoon moest zijn
Toch draagt het in mijn geheugen
In mijn lieve kleine Alice blauwe jurk
Toen ik voor het eerst de stad in zwierf
Ik was zo trots van binnen.
Zoals ik elk oog voelde
En in elke etalage die ik zag, kwam ik langs.
Een nieuwe manier van mode die ik had gevonden
En de wereld leek overal te lachen
Dus het zou niet netjes zijn.
Als van zijde een ander was
Mijn lieve kleine Alice blauwe jurk!