Rosa de Saron — Autor Desconhecido songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Autor Desconhecido" van Rosa de Saron.
Songteksten
Acho que eu devo sofrer de um distúrbio
Eu enxergo e não consigo ver
Eu quero enxergar! Alguém transforme este lugar
Mas não há nada no país
Não há vontade de mudar
Não há zelo, só há medo no ar
Se o povo não conhece a própria história
Está condenado a repeti-la
Não quero acreditar!
Até quando as mãos estarão tão fechadas?
Até quando estarão nossos braços cruzados?
Há um lapso ao vento e há uma fenda aberta
É onde eu quero estar
Acho que eu devo sofrer algo estranho
Uma espécie de tragicomia
Bem me quer! Mal me quer!
A cômica e trágica flor vazia
A nossa ordem é um exílio
E o progresso é apenas um suspeito autor desconhecido
Tentando abafar um caso antigo
Vendendo uma ideia de alívio
Eu quero perguntar
Por que não estender nossas mãos tão fechadas?
Por que não descruzar nossos braços cruzados?
Há um lapso ao vento e há uma fenda aberta
É onde eu quero estar
Poderia me apegar ao ego e abandonar este lugar
Mas resolvi ficar um pouco mais
Quem sabe eu não provoque um incêndio por aí?
Songtekstvertaling
Ik denk dat ik aan een stoornis moet lijden.
Ik zie en ik zie niets.
Ik wil het zien! Iemand moet deze plek transformeren.
Maar er is niets in het land
Er is geen verlangen om te veranderen
Er is geen ijver, er is alleen angst in de lucht
Als de mensen hun eigen geschiedenis niet kennen
Je bent gedoemd het te herhalen.
Ik wil het niet geloven!
Hoe lang zijn je handen zo dicht?
Hoe lang zullen onze armen gekruist worden?
Er is een gat in de wind en er is een open spleet
Daar wil ik zijn.
Ik denk dat ik iets vreemds moet lijden.
Een soort tragicomy
Hij houdt van me. Hij wil me niet.
De komische en tragische lege bloem
Onze orde is een ballingschap.
En vooruitgang is slechts een verdachte onbekende auteur
Ik probeer een oude zaak te verstikken.
Een reliëf-idee verkopen
Ik wil het vragen.
Waarom steken we onze handen niet zo dicht?
Waarom kruisen we onze armen niet?
Er is een gat in de wind en er is een open spleet
Daar wil ik zijn.
Ik kan me vastklampen aan het ego en deze plek verlaten.
Maar ik besloot nog even te blijven.
Wie weet steek ik hier geen brand aan.