Romanovsky & Phillips — The Answering Machine Song songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Answering Machine Song" van Romanovsky & Phillips.
Songteksten
I met you at Jim’s house one Friday night
You were with Tim, but then I was with Mike
We went out for drinks, and we had a great time
You gave me your number, and I gave you mine
You told me to call and we’d do it again
But I bet you say that to all of the men
'Cause it seems that you are never at home
You never answer your telephone
I’m so tired of talking to your answering machine
Are you really away, or are you just being mean?
Maybe you really don’t like me at all
Maybe you’re really just screening my phone call
I dial your number at least twice a day
A glutton for punishment, what can I say?
When I hear it ring, I’m on needles and pins
'Til I hear a click, and the message begins
I know it by heart, and I wait for the tone
Feeling rejected, feeling alone
'Cause thirty seconds isn’t long enough
To tell you everything I feel
Why did you give me your number
If you didn’t want to talk to me for real?
Why do you bother having it on?
When I leave a message, you never respond
Well I should be hurt, but I’m worried instead
Perhaps you’ve been kidnapped, or maybe your dead!
All kinds of nightmares are going through my brain
I’d call the police, but I don’t know your last name!
Avoiding phone calls is a science
But conversation is an art
Why did you give me your number
If you only meant to break my heart?
Thirty seconds isn’t long enough
To tell you everything I feel
Why did you give me your number
If you didn’t want to talk to me for real?
Songtekstvertaling
Ik heb je vrijdagavond bij Jim ontmoet.
Jij was met Tim, maar toen was ik met Mike.
We gingen wat drinken, en we hadden een geweldige tijd.
Je gaf me je nummer en ik gaf je het mijne.
Je zei dat ik moest bellen en we zouden het weer doen.
Maar ik wed dat je dat tegen alle mannen zegt.
Want het lijkt erop dat je nooit thuis bent.
Je neemt nooit op.
Ik ben het zat om met je antwoordapparaat te praten.
Ben je echt weg, of ben je gewoon gemeen?
Misschien mag je me helemaal niet.
Misschien screen je gewoon mijn telefoontje.
Ik draai je nummer minstens twee keer per dag.
Een veelvraat voor straf, wat kan ik zeggen?
Als ik het hoor rinkelen, zit ik op naalden en spelden.
Tot ik een klik hoor en het bericht begint
Ik weet het uit mijn hoofd, en ik wacht op de toon
Afgewezen voelen, alleen voelen
Want dertig seconden is niet lang genoeg.
Om je alles te vertellen wat ik voel.
Waarom gaf je me je nummer?
Als je niet echt met me wilde praten?
Waarom doe je de moeite om het aan te hebben?
Als ik een bericht achterlaat, reageer je nooit.
Ik zou gekwetst moeten zijn, maar ik maak me zorgen.
Misschien ben je ontvoerd, of misschien je dood.
Er gaan allerlei nachtmerries door mijn hoofd.
Ik zou de politie bellen, maar ik weet je achternaam niet.
Telefoontjes vermijden is een wetenschap.
Maar conversatie is een kunst
Waarom gaf je me je nummer?
Als je mijn hart wilde breken?
Dertig seconden is niet lang genoeg.
Om je alles te vertellen wat ik voel.
Waarom gaf je me je nummer?
Als je niet echt met me wilde praten?