Roger Whittaker — Sieben Jahre, sieben Meere songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sieben Jahre, sieben Meere" van Roger Whittaker.

Songteksten

Langsam fährt das Schiff in seinen Hafen,
viele Jahre war ich hier nicht mehr zuhaus
und ich seh' die alten Straßen mit ihren Gassen,
ein vertrautes Gefühl steigt in mir auf.
In der Luft zieh’n ein paar Möwen ihre Kreise,
eine Frau blickt ganz verloren auf das Meer
und sie schaut in meine Augen, ich kann’s nicht glauben,
meine erste große Liebe steht vor mir.
Sieben Jahre, sieben Meere,
war ich weit entfernt von dir.
Ich versuchte zu vergessen,
ich liebte dich so sehr.
Sieben Jahre, sieben Meere,
sind nicht weit genug für uns.
Heute weiß ich, ich gehöre hier her
und du hast es immer schon gewusst.
Du hast dich seit damals nicht verändert
und du bist noch immer eine schöne Frau.
Ich möcht' dich so vieles fragen, nach all den Jahren,
doch mein Mund bekommt nicht einen Ton heraus.
Plötzlich fängst du leise an mir zu erzählen,
dass du nie die Frau von ihm geworden bist
und ich nehm' dich in die Arme, spür' deine Wärme,
Liebe geht oft ihren eig’nen Weg.
Sieben Jahre, sieben Meere,
war ich weit entfernt von dir.
Ich versuchte zu vergessen,
ich liebte dich so sehr.
Sieben Jahre, sieben Meere,
sind nicht weit genug für uns.
Heute weiß ich, ich gehöre hier her
und du hast es immer schon gewusst.
Sieben Jahre, sieben Meere,
war ich weit entfernt von dir.
Ich versuchte zu vergessen,
ich liebte dich so sehr.
Sieben Jahre, sieben Meere,
sind nicht weit genug für uns.
Heute weiß ich, ich gehöre hier her
und du hast es immer schon gewusst.
Heute weiß ich, ich gehöre hier her
und du hast es immer schon gewusst.

Songtekstvertaling

Langzaam beweegt het schip zijn haven in.,
Jarenlang was ik hier niet meer thuis.
en ik zie de oude straten met hun steegjes,
een bekend gevoel komt in me op.
In de lucht trekken een paar meeuwen hun Cirkels,
een vrouw ziet er verloren uit op zee
en ze kijkt in mijn ogen, Ik kan het niet geloven ,
mijn eerste grote liefde is voor mij.
Zeven jaar, zeven zeeën.,
Ik was ver van jou.
Ik probeerde het te vergeten.,
Ik hield zoveel van je.
Zeven jaar, zeven zeeën.,
niet ver genoeg voor ons.
Vandaag Weet ik dat ik hier hoor.
en dat heb je altijd geweten.
Je bent sindsdien niet veranderd.
en je bent nog steeds een mooie vrouw.
Ik wil je zoveel vragen, na al die jaren.,
maar mijn mond heeft geen geluid.
Plotseling begin je het me zachtjes te vertellen.,
dat je nooit de vrouw van hem bent geworden.
en ik neem je in mijn armen, voel je warmte,
Liefde gaat vaak zijn eigen weg.
Zeven jaar, zeven zeeën.,
Ik was ver van jou.
Ik probeerde het te vergeten.,
Ik hield zoveel van je.
Zeven jaar, zeven zeeën.,
niet ver genoeg voor ons.
Vandaag Weet ik dat ik hier hoor.
en dat heb je altijd geweten.
Zeven jaar, zeven zeeën.,
Ik was ver van jou.
Ik probeerde het te vergeten.,
Ik hield zoveel van je.
Zeven jaar, zeven zeeën.,
niet ver genoeg voor ons.
Vandaag Weet ik dat ik hier hoor.
en dat heb je altijd geweten.
Vandaag Weet ik dat ik hier hoor.
en dat heb je altijd geweten.