Rodrigo Gonzalez — Vieja Ciudad De Hierro songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vieja Ciudad De Hierro" van Rodrigo Gonzalez.
Songteksten
Vieja ciudad de hierro
De cemento y de gente sin descanso;
Si algún día tu historia tiene algún remanso
Dejarías de ser ciudad
Con tu cuerpo maltrecho
Por los años y culturas que han pasado
Por la gente que sin ver, has albergado:
El otoño para ti llego forzado
Ya que te han parado el tiempo
Te han quitado la promesa de ser viento
Te han quebrado las entrañas y el silencio
Ha volado como un ave sin aliento
Se ha marchado lejos
Tu sonrisa clara y en tus azulejos
Han morado colores que son añejos
Y ahora ya no brillan más
Capital de mil formas
De recuerdos que se mueren entre el polvo
De tus carros, de tus fábricas y gentes
Que se hacinan y tu muerte no la sienten
¿Qué harás con la violencia
De tus tardes y tus noches en tus calles?
Y tus parques y edificios coloniales
Convertidos en veloces ejes viales
Ya que te han parado el tiempo
Te han quitado la promesa de ser viento
Te han quebrado las entrañas y el silencio
Ha volado como un ave sin aliento
Se ha marchado lejos
Tu sonrisa clara y en tus azulejos
Han morado colores que son añejos
Y ahora ya no brillan más
Songtekstvertaling
Old Iron City
Van cement en mensen zonder rust;
Als op een dag je verhaal wat achterdeurtjes heeft
Je zou stoppen met een stad te zijn.
Met je lichaam geslagen
Voor de jaren en culturen die voorbij zijn gegaan
Door de mensen die je niet hebt gezien, heb je harbored:
Herfst voor jou komt gedwongen
Sinds de tijd je gestopt heeft
Ze hebben je belofte om wind te zijn afgenomen.
Je ingewanden en stilte zijn gebroken.
Hij is gevlogen als een ademloze vogel.
Hij is ver gegaan.
Uw heldere glimlach en op uw tegels
Ze hebben paarse kleuren die oud zijn.
En nu schijnen ze niet meer.
Kapitaal in duizend vormen
Van herinneringen die sterven in het stof
Van uw wagens, van uw fabrieken en mensen
Die overvol zijn en je dood niet voelen
Wat ga je doen met geweld?
Van je avonden en nachten op straat?
En uw parken en koloniale gebouwen
Omgezet in snelwegen
Sinds de tijd je gestopt heeft
Ze hebben je belofte om wind te zijn afgenomen.
Je ingewanden en stilte zijn gebroken.
Hij is gevlogen als een ademloze vogel.
Hij is ver gegaan.
Uw heldere glimlach en op uw tegels
Ze hebben paarse kleuren die oud zijn.
En nu schijnen ze niet meer.