Rodox — Não Lembro Mais songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Não Lembro Mais" van Rodox.
Songteksten
Eu não ouvi bem
Então vai precisar gritar
Entre o ruído forte
E o silêncio da morte
Algo que corte essa ideia errada
A minha porta fechada
É o que não me deixa escutar
Da água pro vinho
O rio tinto sobe serra acima
O sangue novo impede a vida de terminar
No começo da queda
É que a vontade de subir se firma
Mesmo que esteja longe demais pra voltar
(Melhor acreditar que é miragem)
A noite aparece e escurece o brilho dos olhos
Reflete um mundo que há muito adoeceu
Sem palavra que acalme
Sem mentira que cole
Os fragmentos do povo
Que nem com o tempo cresceu
Coberto de razão e de formigas
Se foi mais um herói
Se um preço alto tem a carne
Maior tem o ideal
Gostou da briga acreditando
Que tiro de amor não dói
A ignorância aliviando
O plano material
(Melhor acreditar que é miragem)
(Qualquer vento vai te levar)
(Pra fora da mente)
Já não sou mais eu quem está na direção
Viu, nem me viu
Quem me faz flutuar
(Se a dor não sai)
Pode andar sobre o mar
E fazer, refazer, começar, terminar
(Simplesmente não lembro mais)
Um dia após o outro
A minha vida se escreve
Por mais que seja um peso leve
Minha pegada afundou
Na corrida do ouro
Segundo lugar não serve
E acomodar com a derrota
É renegar quem eu sou
(Melhor que acreditar numa imagem)
(Qualquer hora eu venho te levar)
(Clareando a noite)
Já não sou mais quem está nessa direção
Viu, nem me viu
Quem me faz flutuar
(Se a dor não sai)
Pode andar sobre o mar
E fazer, refazer, começar, terminar
(Simplesmente não lembro mais)
Viu, nem me viu
Quem me faz flutuar
(Não sente mais)
Pode andar sobre o mar
E fazer, refazer, começar, terminar
(Finalmente a dor se vai)
Songtekstvertaling
Ik hoorde het niet goed.
Dan moet je schreeuwen.
Tussen sterk geluid
En de stilte van de dood
Iets dat dit verkeerde idee weghaalt.
Mijn deur is dicht.
Dat is wat me niet laat luisteren.
Van water naar wijn
De tinto stijgt Bergen op
Nieuw bloed voorkomt het einde van het leven.
Aan het begin van de herfst
Is dat de wil om op te staan stevig is
Zelfs als het te ver is om terug te komen.
Geloof maar dat het Mirage is .)
De nacht verschijnt en verduistert de helderheid van de ogen
Weerspiegelt een wereld die al lang ziek is
Geen woord dat kalmeert.
Geen leugen die blijft hangen
De fragmenten van het volk
Dat zelfs met de tijd groeide
Bedekt met rede en mieren
Als het meer een held was
Als een hoge prijs het vlees heeft
Groter heeft het ideaal
Hield van het gevecht geloven
Dat schot van liefde doet geen pijn.
Verlichting van onwetendheid
Het materiaalvlak
Geloof maar dat het Mirage is .)
(Elke wind zal je nemen)
(Uit het hoofd)
Ik ben het niet meer die in de richting gaat.
Hij zag me niet eens.
Wie laat me drijven
(Als de pijn niet naar buiten komt)
Kan over zee lopen
En doe, opnieuw, start, finish
Ik weet het gewoon niet meer.)
De ene dag na de andere
Mijn leven is geschreven.
Hoe licht het ook is
Mijn voetafdruk zonk.
In de goudkoorts
Tweede plaats past niet
En plaats met de nederlaag
Het ontkent wie ik ben.
(Beter dan in een foto te geloven)
(Elke keer als ik kom om je mee te nemen)
(Stralend in de nacht))
Ik ben niet meer in die richting.
Hij zag me niet eens.
Wie laat me drijven
(Als de pijn niet naar buiten komt)
Kan over zee lopen
En doe, opnieuw, start, finish
Ik weet het gewoon niet meer.)
Hij zag me niet eens.
Wie laat me drijven
(Voelt niet langer)
Kan over zee lopen
En doe, opnieuw, start, finish
(Uiteindelijk gaat de pijn weg)