Rod Stewart — A Nightingale Sang In Berkeley Square songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Nightingale Sang In Berkeley Square" van Rod Stewart.
Songteksten
When two lovers meet in Mayfair, so the legends tell,
Songbirds sing; winter turns to spring.
Every winding street in Mayfair falls beneath the spell.
I know such enchantment can be, 'cos it happened one evening to me:
That certain night, the night we met,
There was magic abroad in the air,
There were angels dining at the Ritz,
And a nightingale sang in Berkeley Square.
I may be right, I may be wrong,
But I’m perfectly willing to swear
That when you turned and smiled at me
A nightingale sang in Berkeley Square.
The moon that lingered over London town,
Poor puzzled moon, he wore a frown.
How could he know we two were so in love?
The whole darn world seemed upside down
The streets of town were paved with stars;
It was such a romantic affair.
And, as we kissed and said 'goodnight',
A nightingale sang in Berkeley Square
When dawn came stealing up all gold and blue
To interrupt our rendezvous,
I still remember how you smiled and said,
«Was that a dream or was it true?»
Our homeward step was just as light
As the tap-dancing feet of Astaire
And, like an echo far away,
A nightingale sang in Berkeley Square
I know 'cos I was there,
That night in Berkeley Square
Songtekstvertaling
Wanneer twee geliefden elkaar ontmoeten in Mayfair, zo vertellen de legendes,
Zangvogels zingen; de winter verandert in de lente.
Elke kronkelende straat in Mayfair valt onder de betovering.
Ik weet dat zo ' n betovering kan zijn, want het gebeurde op een avond met mij.:
Die bepaalde nacht, de nacht dat we elkaar ontmoetten,
Er was magie in het buitenland in de lucht,
Er aten engelen in het Ritz.,
En een nightingale zong op Berkeley Square.
Misschien heb ik gelijk.,
Maar ik ben volkomen bereid om te zweren
Dat toen je je omdraaide en naar me lachte
Een nightingale zong op Berkeley Square.
De maan die over Londen bleef hangen,
Arme maan, hij droeg een frons.
Hoe kon hij weten dat we zo verliefd waren?
De hele wereld leek ondersteboven.
De straten van de stad waren geplaveid met sterren;
Het was zo ' n romantische affaire.
En, terwijl we kusten en zeiden 'welterusten',
Een nachtegaal zong op Berkeley Square
Toen de dageraad kwam stelen van goud en blauw
Om ons rendez-vous te onderbreken,
Ik weet nog hoe je lachte en zei:,
"Was dat een droom of was het waar?»
Onze homeward step was net zo licht.
Als de tapdansende voeten van Astaire
En, als een echo ver weg,
Een nachtegaal zong op Berkeley Square
Ik weet het, want ik was erbij.,
Die nacht op Berkeley Square