Rocío Dúrcal — Y Nos Dieron las Diez songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Y Nos Dieron las Diez" van Rocío Dúrcal.
Songteksten
Fue en un pueblo con mar una noche después de un concierto
túreinabas detrás de la barra del único bar que vimos abierto,
cántame una canción al oído y te pongo un cubata
con una condición, que me dejes abierto el balcón de tus ojos de gata.
Loco por conocer los secretos de tu dormitorio
esa noche cantéal piano del amanecer todo mi repertorio.
Los clientes del bar, uno a uno, se fueron marchando
túsaliste a cerrar, yo me dije cuidado chaval, te estás enamorando.
Luego todo pasó, de repente tu dedo en mi espalda
dibujóun corazón y mi mano le correspondiódebajo de tu falda.
Caminito al hostal nos besamos en cada farola
era un pueblo con mar, yo quería dormir contigo y túno querías dormir sola.
Y nos dieron las diez y las once,
las doce y la una, y las dos y las tres
y desnudos al anochecer nos encontróla luna,
Nos dijimos adiós, ojaláque volvamos a vernos,
el verano acabó, el otoño durólo que tarda en llegar el invierno.
Y a tu pueblo el azar, otra vez, el verano siguiente
me llevóy al final del concierto me puse a buscar tu cara entre la gente
y no halléquien de ti me dijera ni media palabra
parecía como si me quisiera gastar el destino una broma macabra.
No había nadie detrás de la barra del otro verano
y en lugar de tu bar, me encontréuna sucursal del banco hispanoamericano,
tu memoria vengué, a pedradas contra los cristales,
séque no lo soñé, protestaba mientras me esposaban los municipales
en mi declaración aleguéque llevaba tres copas
y empecéesta canción en el cuarto donde aquella vez te quitaba la ropa.
(Estribillo dos veces)
Songtekstvertaling
Het was in een dorp met zee op een avond na een concert
je liep achter de bar van de enige bar die we open zagen.,
zing een lied in mijn oor en Ik zal een cubata op je zetten
op één voorwaarde, laat je het balkon van je kattenogen open voor mij.
Gek om de geheimen van je slaapkamer te kennen.
die avond zong ik dageraad piano al mijn repertoire.
De klanten van de bar, een voor een, links
hou je mond, Ik zei pas op, jongen, je wordt verliefd.
Toen gebeurde het allemaal, plotseling je vinger op mijn rug
hij tekende een hart en mijn hand correspondeerde ermee onder je rok.
Kleine wandeling naar het hostel we kussen in elke straatlantaarn
het was een stad met zee, ik wilde met je naar bed en je wilde niet alleen slapen.
En we hebben er tien en elf.,
twaalf en een, en twee en drie
en naakt in de schemering vond de maan ons,
We hebben afscheid genomen, hopelijk zien we elkaar weer.,
de zomer is voorbij, de herfst heeft geduurd, en het duurt de winter om te komen.
En aan uw willekeurige mensen, opnieuw, de volgende zomer
hij nam me mee en aan het einde van het concert begon ik je gezicht te zoeken onder de mensen
en ik zou niemand vinden om iets tegen me te zeggen.
het leek alsof ik het lot een macabere grap wilde geven.
Er was niemand achter de bar vorige zomer.
en in plaats van jouw bar, vond ik een filiaal van de Spaans-Amerikaanse bank.,
jouw herinnering die ik gewroken heb, gestenigd tegen de kristallen. ,
Ik weet dat ik het niet gedroomd heb, ik was aan het protesteren terwijl ik geboeid was door de gemeentehuizen.
in mijn verklaring zei ik dat ik drie glazen droeg.
en ik begon een liedje in de kamer waar ik je toen uitkleedde.
(Koor twee keer)