Robin Bacior — I Hate the States songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I Hate the States" van Robin Bacior.
Songteksten
Late last night you looked me in the eyes and said it might be time to go back.
I knew right then that you meant, «Goodbye darlin', I am going west.»
I cried right below my skin but held my face at rest.
The room fell quiet, the city became a little less.
Now you’re going homeward,
hours far like you once were,
oh, I hate the States.
On the long walk home I swear I could hear all the night birds moan.
We sighed together, wondered who will we sing to when you’ve gone.
Sirens scream down the highway, we argue over who’ll miss you more.
Now the buildings seem so dirty, the skyline less romantic than before.
Because now you’re going homeward,
hours far like you once were,
oh, I hate the States.
Lets make a map and draw out all the points we used to know by face.
We’ll talk through cups on strings and stay tied in a strange sort of way.
Voices only elude the miles for so many days,
until you’re looking at your geography and it’s all been erased.
Because now you’re going homeward,
hours far like you once were,
oh, I hate the States.
Songtekstvertaling
Gisteravond laat keek je me in de ogen en zei dat het misschien tijd was om terug te gaan.
Ik wist toen dat je bedoelde, "Vaarwel schat, ik ga naar het westen.»
Ik huilde onder mijn huid, maar hield mijn gezicht in rust.
De kamer viel stil, de stad werd een beetje minder.
Nu ga je naar huis.,
uren zoals jij ooit was.,
ik haat Amerika.
Op de lange wandeling naar huis zweer ik dat ik de nachtvogels kon horen kreunen.
We zuchtten samen, vroegen ons af voor wie we zullen zingen als je weg bent.
Sirenes schreeuwen langs de snelweg, we ruziën over wie je meer zal missen.
Nu lijken de gebouwen zo vies, de skyline minder romantisch dan voorheen.
Want nu ga je naar huis.,
uren zoals jij ooit was.,
ik haat Amerika.
Laten we een kaart maken en alle punten uittekenen die we met ons gezicht kenden.
We praten door bekers aan touwtjes en blijven vastgebonden op een vreemde manier.
Stemmen ontsnappen maar een paar dagen aan de mijlen.,
totdat je kijkt naar je aardrijkskunde en het allemaal gewist is.
Want nu ga je naar huis.,
uren zoals jij ooit was.,
ik haat Amerika.