Roberto Vecchioni — Il Cielo Capovolto (Ultimo Canto Di Saffo) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il Cielo Capovolto (Ultimo Canto Di Saffo)" van Roberto Vecchioni.
Songteksten
Che ne sarà di me e di te,
che ne sarà di noi?
L’orlo del tuo vestito,
un’unghia di un tuo dito,
l’ora che te ne vai…
Che ne sarà domani, dopodomani
e poi per sempre?
Mi tremerà la mano
passandola sul seno,
cifra degli anni miei…
A chi darai la bocca, il fiato,
le piccole ferite,
gli occhi che fanno festa,
la musica che resta
e che non canterai?
E dove guarderò la notte,
seppellita nel mare?
Mi sentirò morire
dovendo immaginare
con chi sei…
Gli uomini son come il mare:
l’azzurro capovolto
che riflette il cielo;
sognano di navigare,
ma non è vero.
Scrivimi da un altro amore,
e per le lacrime
che avrai negli occhi chiusi,
guardami: ti lascio un fiore
d’immaginari sorrisi.
Che ne sarà di me e di te,
che ne sarà di noi?
Vorrei essere l’ombra
l’ombra di chi ti guarda
e si addormenta in te;
da piccola ho sognato un uomo
che mi portava via,
e in quest’isola stretta
lo sognai così in fretta
che era passato già!
Avrei voluto avere grandi mani,
mani da soldato:
stringerti così forte
da sfiorare la morte
e poi tornare qui;
avrei voluto far l’amore
come farebbe un uomo,
ma con la tenerezza,
l’incerta timidezza
che abbiamo solo noi…
Gli uomini, continua attesa,
e disperata rabbia
di copiare il cielo;
rompere qualunque cosa,
se non è loro!
Scrivimi da un altro amore:
le tue parole
sembreranno nella sera
come l’ultimo bacio
dalla tua bocca leggera.
Songtekstvertaling
En jij en ik dan?,
en wij dan?
De zoom van je jurk,
een vingernagel van je vinger,
tijd om te gaan.…
Wat zal er morgen gebeuren, overmorgen?
en dan voor altijd?
Mijn hand zal schudden
het doorgeven aan de borst,
aantal jaren…
Aan wie gij de mond, de adem zult geven,
wondje,
de ogen die feesten,
de muziek die overblijft
en je wilt niet zingen?
En waar zal ik naar de nacht kijken,
begraven in zee?
Ik voel mezelf sterven.
je moet je voorstellen
met wie ben je?…
Mannen zijn als de zee.:
de Blauwe ondersteboven
de hemel reflecteren;
ze dromen van zeilen,
maar het is niet waar.
Schrijf me uit een andere liefde,
en voor tranen
die gij in uwe oogen zult hebben gesloten.,
kijk me aan. Ik laat een bloem voor je achter.
denkbeeldige glimlach.
En jij en ik dan?,
en wij dan?
Ik wou dat ik de schaduw was.
de schaduw van de toeschouwer
en in je in slaap vallen;
als kind droomde ik van een man
dat nam me mee.,
en op dit smalle eiland
Ik droomde het zo snel
dat was al voorbij!
Ik wou dat ik grote handen had.,
handen van een soldaat:
hou je zo stevig vast.
om de dood aan te raken
en kom dan terug.;
Ik wilde vrijen.
hoe zou een man,
maar met tederheid,
de onzekere verlegenheid
dat alleen wij…
Mannen, blijf wachten.,
en wanhopige woede
om de hemel te kopiëren;
breek alles.,
als zij het niet zijn!
Schrijf me uit een andere liefde:
uw woorden
ze zullen in de avond schijnen.
zoals de laatste kus
uit je lichte mond.