Roberto Vecchioni — I Commedianti songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I Commedianti" van Roberto Vecchioni.
Songteksten
Fu una notte di neve
Una notte che intorno
Ci sono gli elfi e i nani;
Una notte che nel porto
Di Malmoe stridevano
Forte i gabbiani:
La notte che mio padre
Ammazzava il maiale
Ed eravamo in tanti
Che per la prima volta
Nella mia vita vidi
I commedianti
Avevo dodici anni
Un bastone per le oche
Nessuna ragazza:
Mi sembraron giganti
Sollevati dal suolo
Nel fondo della piazza;
E come per incanto
Sparirono le case
Sparì tutta la gente;
E fu come se al mondo
A parte io e loro
Non ci fosse più niente…
Li avrei seguiti allora
Li avrei seguiti ovunque
Li avrei seguiti in capo al mondo
Ma ero soltanto un bambino
E non potevo fare di più;
Si persero nel buio
Si persero nella notte
Nella voce di mia madre
Che mi gridava di tornare indietro
E non sarei tornato più
Perchè chiudevano il tempo
In una scatola d’oro
E non so cosa avrei dato
Per partire con loro
Li rividi da uomo
Che era appena finita
La guerra dei trent’anni;
Preparano il palco
La sera per la festa
Di San Giovanni:
E mi prese dal cuore
Di quand’ero ragazzo
La stessa emozione
Come quando ricordi
Le parole che hai perso
Di una canzone…
Li avrei seguiti sempre
Li avrei seguiti ovunque
In mezzo al cielo, in fondo al mare
Se non avessi avuto un figlio
E una donna da amare;
Così li vidi partire
E li lasciai partire
Perchè dovevo scegliere
Fra dividere il cuore
E fuggire con loro
Che nascondevano il tempo
In una sera infinita
A beffare il destino
E a inventare la vita
Ora non ho più niente
Mi porta in giro il tempo
Come una foglia morta
Ora che vi rivedo
Forse per l’ultima volta;
Le luci sono spente
La vita è finalmente
L’ombra di là, di un sogno:
Adesso, questo è il momento
Di non lasciarvi mai più:
Se sono ancora in tempo
Prendetemi per mano
Commedianti, vi prego
Portatemi lontano
Songtekstvertaling
Het was een sneeuwachtige nacht.
A night that around
Er zijn elfen en dwergen;
Een nacht in de haven
Van Malmoë schreeuwde
Sterke Meeuwen:
De nacht dat mijn vader
Hij doodde het varken.
En er waren er zoveel van ons
Dat Voor de eerste keer
In mijn leven zag ik
Komiek
Ik was twaalf.
Een stok voor ganzen
Geen meisje:
Ze leken me reuzen.
Opgeheven van de grond
Aan de onderkant van het plein;
En als door betovering
De huizen verdwenen.
Alle mensen verdwenen.;
En het was alsof voor de wereld
Behalve ik en zij.
Er was niets meer over.…
Dan had ik ze gevolgd.
Ik zou ze overal gevolgd hebben.
Ik zou ze gevolgd hebben tot het einde van de wereld.
Maar ik was nog maar een kind.
En ik kon niet meer doen.;
Ze verdwaalden in het donker.
Ze verdwaalden in de nacht.
In de stem van mijn moeder
Schreeuwen naar mij om terug te gaan
En ik zou nooit meer terugkomen.
Omdat ze de tijd sloten.
In een gouden doos
En ik weet niet wat ik zou hebben gegeven
Om met hen te vertrekken.
Je ziet ze weer als een man.
Dat was net voorbij.
De Dertigjarige Oorlog;
Zij zetten het toneel
'S avonds voor het feest
Van St. John:
En nam me uit het hart
Van toen ik een jongen was
Dezelfde emotie
Zoals wanneer je het je herinnert
De woorden die je gemist hebt
Van een lied…
Ik zou ze altijd volgen.
Ik zou ze overal gevolgd hebben.
In het midden van de hemel, op de bodem van de zee
Als ik geen kind had gehad
En een vrouw om van te houden;
Dus ik zag ze gaan.
En ik liet ze gaan.
Waarom ik moest kiezen
Tussen het verdelen van het hart
En ontsnappen met hen.
Die de tijd verborg.
In een eindeloze avond
Om het lot te bespotten.
En om het leven uit te vinden
Nu heb ik niets meer.
Dat kost me tijd.
Als een dood blad
Nu ik je weer zie
Misschien voor de laatste keer.;
De lichten zijn uit.
Het leven is eindelijk
De schaduw daar, van een droom:
Dit is het moment.
Laat je nooit meer alleen.:
Als ik nog op tijd ben
Pak mijn hand.
Komieken, alsjeblieft.
Neem me mee.