Roberto Kunstler — Più le cose cambiano songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Più le cose cambiano" van Roberto Kunstler.
Songteksten
Presi le distanze dalla televisione
Non per la pigrizia ma per una convinzione
Passai come un ostaggio sul palco di Sanremo
Poi girai per mezzo mondo con il mio amico scemo
Studiai le religioni e la storia del passato
Dai medici del Celio venni psicoriformato
Mi dissero «è tutto a posto e non ti devi preoccupare…
Hanno messo delle bombe, ma qui non possono scoppiare»
Cantai d’amore e guerra per ogni donna e uomo
Cantai della giustizia, dell’odio e del perdono
Intanto sulle antenne veniva messa ai voti
Tanta finta musica al servizio degli idioti
Così lungo le strade il mio sangue ribolliva
Per quel dolore muto che appena si avvertiva
Dove non c'è pensiero, ma solo soggezione
Ad un dovere imposto da chissà quale padrone
Ma siamo tutti liberi come ci ha fatto Dio?
Siamo tutti liberi, o lo penso solo io?
Allora non importa più da quale parte stare
Il compito di adesso è solo quello di cambiare
Ma più le cose cambiano e più restano le stesse
Passano le stagioni, anche quelle di un presidente
E tutto intorno gira, ma tu non sai da quando
Nessuno sa se esiste o no un telecomando
Così tornando a noi ed a perché son' qua
Quello che ho da dirvi ve lo hanno detto già
Attenti alle merende, sono piene di rifiuti
Se inghiotti del veleno è necessario che lo sputi
Ma più le cose cambiano e più restano le stesse
Passano le stagioni, anche quelle di un presidente
E tutto intorno gira, ma tu non sai da quando
Nessuno sa se esiste o no un telecomando
Songtekstvertaling
Ik heb afstand genomen van de televisie.
Niet voor luiheid, maar voor een veroordeling.
Ik passeerde als gijzelaar op het podium van Sanremo.
Toen ging ik de halve wereld rond met mijn domme vriend.
Ik bestudeerde religies en geschiedenis van het verleden
Van de artsen van Celio was ik psychoriformed
Ze zeiden: "Het is goed en je hoeft je geen zorgen te maken.…
Ze hebben bommen geplaatst, maar ze kunnen hier niet barsten.»
Ik zong van liefde en oorlog voor elke vrouw en man
Ik zong over gerechtigheid, haat en vergeving.
Ondertussen werd op de antennes gestemd
Zoveel Nepmuziek ten dienste van idioten.
Dus in de straten was mijn bloed aan het koken
Voor die domme pijn die net voelde
Waar er geen gedachte is, maar alleen ontzag
Aan een plicht opgelegd door wie weet welke meester
Maar zijn we allemaal vrij zoals God ons heeft aangedaan?
Zijn we allemaal vrij, of ligt het aan mij?
Dan maakt het niet meer uit aan welke kant je moet staan.
De taak van nu is alleen om te veranderen
Maar hoe meer dingen veranderen, hoe meer ze hetzelfde blijven.
De seizoenen gaan voorbij, zelfs die van een president.
En alles draait om, maar je weet niet Sinds wanneer
Niemand weet of er een afstandsbediening bestaat.
Dus terug naar ons en waarom ik hier ben
Wat ik je moet vertellen is al verteld.
Kijk uit voor snacks, ze zitten vol met afval.
Als je vergif slikt, moet je het uitspugen.
Maar hoe meer dingen veranderen, hoe meer ze hetzelfde blijven.
De seizoenen gaan voorbij, zelfs die van een president.
En alles draait om, maar je weet niet Sinds wanneer
Niemand weet of er een afstandsbediening bestaat.