Roberto Goyeneche — Pobre Colombina songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pobre Colombina" van Roberto Goyeneche.
Songteksten
La fiesta está en su apogeo,
la eterna paz se quebranta;
las mascaritas sus voces levantan,
el dios Momo canta, ríe el dios Morfeo.
La fiesta está en su apogeo,
todas son bromas y chistes;
la Colombina tan sólo está triste,
de luto se viste, no quiere cantar.
La Colombina está triste y da pena
pobrecita nena, tan linda y tan buena.
La que antes fue reina de la alegría,
sus gracias lucía y siempre reía,
no quiere cantar, no quiere reír;
tan grande es la pena que la hace sufrir,
le pide al Supremo, la deje morir.
Es que Pierrot la ha engañado,
se fue con su mandolina
siguiendo el paso de otra colombina,
de líneas más finas, de pelo ondulado.
Mas no sabe que ha dejado
un corazón dolorido
pero después volverá arrepentido
y al ver solo el nido tendrá que llorar.
Songtekstvertaling
Het feest is op zijn hoogtepunt.,
eeuwige vrede is verbroken;
de kleine maskers hun stemmen verheffen,
de God Momo zingt, de God Morpheus lacht.
Het feest is op zijn hoogtepunt.,
het zijn allemaal grappen en grappen.;
de Colombina is gewoon verdrietig.,
in rouw kleedt ze zich, ze wil niet zingen.
De Colombina is triest en zielig.
arme schat, zo mooi en zo goed.
The one who once was Queen of joy,
zijn gratie lucía en altijd lachen,
hij wil niet zingen, hij wil niet lachen.;
zo groot is de pijn die haar laat lijden,
hij vraagt de opperheks, laat haar sterven.
Pierrot heeft haar bedrogen.,
hij vertrok met zijn mandoline.
in de voetsporen van een andere colombina,
dunnere lijnen, golvend haar.
Maar hij weet niet wat hij nog heeft.
een pijnlijk hart
maar dan zal hij berouw tonen.
en alleen het Nest zien zal moeten huilen.