Roberto Goyeneche — Nunca Tuvo Novio songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nunca Tuvo Novio" van Roberto Goyeneche.
Songteksten
Pobre solterona… te has quedado
sin ilusión, sin fe…
Tu corazón de angustia se ha enfermado,
puesta de sol es hoy tu vida trunca…
Sigues, como entonces, releyendo
el novelón sentimental
en el que una niña aguarda en vano
consumida por un mal
de amor…
En la soledad
de tu cuarto de soltera está el dolor…
Triste realidad
es el fin de tu jornada sin amor…
Lloras, y al llorar,
van las lágrimas templando tu emoción…
y en las hojas de tu viejo novelón
te ves, sin fuerzas, palpitar.
Deja de llorar
por el príncipe soñado que no fue
junto a tí a volcar
el rivero melodioso de su voz…
Tras el ventanal,
mientras pega la llovizna en el cristal,
con tus ojos más nublados de dolor
soñás un paisaje de amor…
Nunca tuvo novio… pobrecita…
Por qué el amor no fue
a su rincón de humilde muchachita
a reanimar las flores de sus años…
Yo, con mi montón de desengaños,
igual que vos, vivo sin luz,
sin una caricia venturosa
que me haga olvidar
mi cruz…
Songtekstvertaling
Arme Bachelorette ... je bent gebleven.
zonder illusie, zonder geloof…
Je hart van angst is ziek geworden.,
zonsondergang is vandaag je afgeknotte leven.…
Je blijft, zoals toen, herlezen
de sentimentele romanschrijver
waarin een meisje tevergeefs wacht
verteerd door het kwaad
van de liefde…
In eenzaamheid
vanuit je Meisjeskamer is de pijn…
Trieste realiteit
het is het einde van je liefdeloze reis.…
Je huilt, en als je huilt,
tranen gaan je emoties temperen…
en in de bladeren van je oude Roman
zie je, zonder kracht, kloppend.
Hou op met huilen.
want de Prins droomde dat het niet
naast jou om te dumpen
de melodieuze rivier van zijn stem…
Achter het raam,
tijdens het plakken van de regen op het glas,
met je ogen meer vertroebeld door pijn
je droomt van een landschap van liefde…
Ze heeft nooit een vriendje gehad... arme.…
Waarom liefde niet was
naar haar bescheiden kleine meisjes hoek
om de bloemen van zijn jaren te doen herleven…
Ik, met mijn veel ontgoocheling,
net als jij, leef ik zonder licht.,
zonder een ventureuze streel
zorg dat ik het vergeet.
mijn kruis…