Roberto Carlos — O Divã songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "O Divã" van Roberto Carlos.
Songteksten
Relembro a casa com varanda
Muitas flores na janela
Minha mãe lá dentro dela
Me dizia num sorriso
Mas na lágrima um aviso
Pra que eu tivesse cuidado
Na partida pro futuro
Eu ainda era puro
Mas num beijo disse adeus
Minha casa era modesta mas
Eu estava seguro
Não tinha medo de nada
Não tinha medo de escuro
Não temia trovoada
Meus irmãos à minha volta
E meu pai sempre de volta
Trazia o suor no rosto
Nenhum dinheiro no bolso
Mas trazia esperança
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Por isso eu venho aqui
Relembro bem a festa, o apito
E na multidão um grito
O sangue no linho branco
A paz de quem carregava
Em seus braços quem chorava
E no céu ainda olhava
E encontrava esperança
De um dia tão distante
Pelo menos por instantes
Encontrar a paz sonhada
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Por isso eu venho aqui
Eu venho aqui me deito e falo
Pra você que só escuta
Não entende a minha luta
Afinal, de que me queixo
São problemas superados
Mas o meu passado vive
Em tudo que eu faço agora
Ele está no meu presente
Mas eu apenas desabafo
Confusões da minha mente
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Songtekstvertaling
Ik herinner me het huis met Balkon.
Veel bloemen op het raam
Mijn moeder in haar.
Hij zei tegen me in een glimlach.
Maar in de scheur een waarschuwing
Dus ik zou voorzichtig zijn.
In the pro future match
Ik was nog steeds puur.
Maar in een kus nam ik afscheid.
Mijn huis was bescheiden, maar
Ik was veilig.
Ik was nergens bang voor.
Niet bang in het donker
Ik was niet bang voor de donder
Mijn broers om me heen
En mijn vader is altijd terug
Hij had zweet op zijn gezicht.
Geen geld in je zak.
Maar het bracht hoop
Die herinneringen doden me.
Die herinneringen doden me.
Die herinneringen doden me.
Daarom kom ik hier.
Ik herinner me het feest goed, het fluitje
En in de menigte een schreeuw
Bloed op wit linnen
De vrede van degene die droeg
In zijn armen die huilde
En in de hemel keek nog
En vond hoop
Van zo ' n verre dag.
Tenminste voor momenten.
Vind de vrede gedroomd
Die herinneringen doden me.
Die herinneringen doden me.
Die herinneringen doden me.
Daarom kom ik hier.
Ik kom hier Ik ga liggen en praat
Voor jou die alleen luistert
Begrijp je mijn strijd niet?
Want waar klaag ik over?
Zijn de problemen overwonnen
Maar mijn vorige levens
In alles wat ik nu doe
Hij is in mijn gave.
Maar ik ventileer
Verwarring in mijn geest
Die herinneringen doden me.
Die herinneringen doden me.
Die herinneringen doden me.
Die herinneringen doden me.