Roberto Carlos — Aquela Casa Simples songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Aquela Casa Simples" van Roberto Carlos.
Songteksten
Naquela casa simples
Você falou pra mim
Que eu tivesse cuidado
E não sofresse com as coisas desse mundo
Que eu fosse um bom menino
Que eu trabalhasse muito
Que o nome do meu pai soubesse honrar
E nunca fosse um vagabundo
Ainda não era dia e você me dizia:
Deus te abençoe, te guarde
Se mantenha sempre em sua companhia
E eu te olhei nos olhos, eu te beijei a mão
Eu disse amém
E o meu abraço fez você ouvir meu coração
Vida minha, vida minha
E andando pela rua
Meu pai bem junto a mim
Olhava com ternura
A lágrima molhar meu paletó de brim
Toda a minha bagagem
Num banco da estação
Era de amor, coragem
As bênçãos do meu pai, a fé e um violão
E na cidade grande
Tristeza e alegria
Uma saudade imensa
E a solidão que eu ainda não conhecia
E o tempo foi passando
E então eu compreendi
Cada palavra sua
Naquela manhã do dia em que eu parti
Vida minha, vida minha
Vida minha, vida minha
E veio a primavera
E as flores do jardim
Enchiam de perfume
As cartas que chegavam de você pra mim
Mas hoje com sorrisos
Podemos recordar
Mas sempre que me lembro
A emoção e dá vontade de chorar
Vida minha, vida minha
Vida minha, vida minha
Recordações
Songtekstvertaling
In dat eenvoudige huis
Je sprak tegen me.
Dat ik voorzichtig was.
En lijdt niet onder wat er in het tegenwoordige leven is
Dat ik een goede jongen was.
Dat ik veel heb gewerkt.
Dat mijn vaders naam wist hoe te eren
En ik was nooit een zwerver
Het was nog geen dag en je zou het me vertellen.:
God zegene u.
Blijf altijd in je gezelschap.
En ik keek je in de ogen, ik kuste je hand
Ik zei Amen.
En mijn knuffel liet je mijn hart horen
Mijn leven, mijn leven
En door de straat lopen
Mijn vader naast me.
Zag er teder uit.
De traan nat mijn denim jas
Al mijn bagage
Op een bankje
Tijdperk van liefde, moed
Mijn vaders zegen, geloof en een gitaar
En in de grote stad
Verdriet en vreugde
Een immens verlangen
En de eenzaamheid die ik nog niet wist
En de tijd is verstreken.
En toen begreep ik het.
Elk woord van jou.
Die ochtend van de dag dat ik vertrok
Mijn leven, mijn leven
Mijn leven, mijn leven
En de lente kwam
En de bloemen van de tuin
Gevuld met parfum
De brieven die van jou naar mij kwamen
Maar vandaag lachend
We kunnen het ons herinneren.
Maar als ik het me herinner
De emotie en maakt dat je wilt huilen
Mijn leven, mijn leven
Mijn leven, mijn leven
Geheugen