Roberta Bonanno — Noi due così songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Noi due così" van Roberta Bonanno.
Songteksten
Non finisce qui, sotto il cielo
parcheggiato dentro a un autogrill
questo amore che si è spento mille volte
ma ogni volta ce la fa
e non sento più,
le fa parole vanno in fumo come anelli blu
ho le nuvole nel cuore
mentre la città lentamente scivola
com'è possibile risvegliarsi senza quel profumo di caffè?
certe domeniche tra le braccia di un divano
soli io e te
Noi due così diversi ma uguali
insieme perché odiamo star soli
la vita non è così facile
noi due così lontani e vicini
adulti ma poi eterni bambini
ancora io e te non so mai perché
ma sei qui noi due noi due così
E ti tradirò col pensiero
che purtroppo non so dire no
c'è un peccato passeggero in fondo all’anima,
quella dolce libertà
come lacrime ci perdiamo dentro un mare di abitudini
ogni giorno percorriamo quella linea che non è più invisibile
E poi mi cercherai
con la voglia di uno sguardo
che non basta mai
noi due colpevoli di ricominciare
senza mai finire qui
Noi due così diversi ma uguali
insieme perché odiamo star soli
la vita non è così facile
Noi due così lontani e vicini
adulti ma poi eterni bambini
ancora io e te, non so mai perché
ma sei qui noi due noi due così
Noi due così diversi ma uguali
insieme perché odiamo star soli
la vita non è così facile
Songtekstvertaling
Het eindigt hier niet, onder de lucht.
geparkeerd bij een bushalte.
deze liefde die duizend keer is gestorven
maar elke keer als hij het haalt
en ik hoor niets meer.,
de FA woorden gaan in rook op als blauwe ringen
Ik heb wolken in mijn hart
als de stad langzaam glijdt
hoe kun je wakker worden zonder die koffiegeur?
sommige zondagen in de armen van een bank
alleen jij en ik.
Wij twee zo verschillend maar hetzelfde
samen omdat we het haten om alleen te zijn.
het leven is niet zo makkelijk.
wij twee zo ver en dichtbij
volwassenen maar dan eeuwige kinderen
toch weten jij en ik nooit waarom.
maar je bent hier voor ons twee wij twee dus
En Ik zal je verraden met mijn gedachten
dat kan ik helaas niet weigeren.
er is een vluchtige zonde op de bodem van de ziel,
die zoete vrijheid
als tranen verdwalen we in een zee van gewoontes.
elke dag lopen we die lijn die niet langer onzichtbaar is.
En dan ga je me zoeken.
met de drang om te kijken
dat is nooit genoeg.
wij twee die schuldig zijn aan het opnieuw beginnen.
zonder ooit hier te eindigen.
Wij twee zo verschillend maar hetzelfde
samen omdat we het haten om alleen te zijn.
het leven is niet zo makkelijk.
Wij twee zo ver en dichtbij
volwassenen maar dan eeuwige kinderen
jij en ik weer, Ik weet nooit waarom
maar je bent hier voor ons twee wij twee dus
Wij twee zo verschillend maar hetzelfde
samen omdat we het haten om alleen te zijn.
het leven is niet zo makkelijk.