Robert Frost — The Tuft of Flowers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Tuft of Flowers" van Robert Frost.
Songteksten
I went to turn the grass once after one
Who mowed it in the dew before the sun.
The dew was gone that made his blade so keen
Before I came to view the levelled scene.
I looked for him behind an isle of trees;
I listened for his whetstone on the breeze.
But he had gone his way, the grass all mown,
And I must be, as he had been,—alone,
As all must be,' I said within my heart,
Whether they work together or apart.'
But as I said it, swift there passed me by
On noiseless wing a 'wildered butterfly,
Seeking with memories grown dim o’er night
Some resting flower of yesterday’s delight.
And once I marked his flight go round and round,
As where some flower lay withering on the ground.
And then he flew as far as eye could see,
And then on tremulous wing came back to me.
I thought of questions that have no reply,
And would have turned to toss the grass to dry;
But he turned first, and led my eye to look
At a tall tuft of flowers beside a brook,
A leaping tongue of bloom the scythe had spared
Beside a reedy brook the scythe had bared.
I left my place to know them by their name,
Finding them butterfly weed when I came.
The mower in the dew had loved them thus,
By leaving them to flourish, not for us,
Nor yet to draw one thought of ours to him.
But from sheer morning gladness at the brim.
The butterfly and I had lit upon,
Nevertheless, a message from the dawn,
That made me hear the wakening birds around,
And hear his long scythe whispering to the ground,
And feel a spirit kindred to my own;
So that henceforth I worked no more alone;
But glad with him, I worked as with his aid,
And weary, sought at noon with him the shade;
And dreaming, as it were, held brotherly speech
With one whose thought I had not hoped to reach.
Men work together,' I told him from the heart,
Whether they work together or apart.'
Songtekstvertaling
Ik ging om het gras een keer na een te draaien
Die het in de dauw maaide voor de zon.
De dauw was weg dat zijn zwaard zo scherp maakte
Voordat ik de vlakke scène kwam bekijken.
Ik zocht hem achter een eiland van bomen.;
Ik luisterde naar zijn whetstone op de wind.
Maar hij ging zijn weg, het gras werd gemaaid.,
En ik moet, zoals hij was, alleen zijn.,
Zoals alles moet zijn, ' zei ik in mijn hart,
Of ze nu samenwerken of apart.'
Maar zoals ik al zei, swift passeerde me.
Op noiseeless wing een ' wildered butterfly,
Op zoek naar herinneringen grown dim o ' er night
Een rustbloem van gisteren.
En als ik zijn vlucht gemarkeerd heb, ga dan rond en rond,
Zoals waar een bloem op de grond lag te verwelken.
En toen vloog hij zo ver als hij kon zien.,
En toen kwam de tremuleuze vleugel bij me terug.
Ik dacht aan vragen die geen antwoord hebben.,
En zou zich hebben omgedraaid om het gras te laten drogen;
Maar hij draaide zich eerst om en liet mijn oog kijken.
Bij een grote bos bloemen naast een beek,
Een sprankelende toon van bloei de zeis had gespaard
Naast een reedy Beek had de zeis gebaard.
Ik verliet mijn huis om ze bij hun naam te kennen.,
Ik vond die vlinderkruid toen ik kwam.
De maaier in de dauw had van hen gehouden.,
Door ze te laten bloeien, niet voor ons. ,
En nog geen enkele gedachte van ons naar hem toe te trekken.
Maar door de blijdschap van de ochtend aan de rand.
De vlinder en ik hadden verlicht op,
Toch een bericht van de dageraad,
Dat deed me de vogels horen.,
En zijn lange zeis horen fluisteren naar de grond,
En voel een geest verwant met mijn eigen;
Zodat ik voortaan niet meer alleen werkte.;
Maar blij met hem, Ik werkte als met zijn hulp,
En vermoeid, zocht den middag bij hem de schaduw.;
En dromend, als het ware, hield een broederlijke toespraak
Met iemand wiens gedachte ik niet hoopte te bereiken.
Mannen werken samen, ' Ik vertelde hem vanuit het hart,
Of ze nu samenwerken of apart.'