Robert Francis — Ukiah songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ukiah" van Robert Francis.

Songteksten

I broke down on the 101
I wandered into town
I bummed a smoke and got some gas
When I turned back my car could not be found
There go my plans, I get lost for a while
There goes my day, get lost for a while
Now I’m walking and I’m starting to feel out of touch
I guess I must’ve taken too much
Now my dreams are spun
Falling constellations
and my mind is starting to run
And I’m stuck here in Ukiah with no one
I heard there was a nut-house here, in the 1970s
After Jamestown they burned it down and
they set all the patients free
There go my mind, I get lost for a while
There goes my day, get lost for a while
Now I’m laughing and the streets are covered in flames
And the kids here are the same
And It’s plain to see real is subjective
on a road with infinite lanes
And I’m stuck here in Ukiah once again
Winds are blowing, night is slowly moving in frame
And I’m stuck here in Ukiah once again
I’ve been walking and I’m walking and I’m starting to feel out of touch
I guess I must’ve taken too much
Now my dreams are spun
Falling constellations
and my mind is starting to run
And I’m stuck here in Ukiah with no one
They could love you, they could love me somewhere someday
But for now I’m in Ukiah on the run

Songtekstvertaling

Ik had pech op de 101.
Ik liep de stad in.
Ik heb een sigaret gebombardeerd en wat benzine gekocht.
Toen ik omdraaide kon mijn auto niet gevonden worden.
Daar gaan mijn plannen, ik verdwaal een tijdje
Daar gaat mijn dag, verdwijn voor een tijdje
Nu ben ik aan het lopen en ik begin me niet meer te voelen.
Ik denk dat ik te veel genomen heb.
Nu zijn mijn dromen gesponnen.
Vallende sterrenbeelden
en mijn geest begint te draaien
En ik zit hier vast in Ukiah met niemand.
Ik hoorde dat er hier een gekkenhuis was, in de jaren ' 70.
Na Jamestown hebben ze het afgebrand en
ze lieten alle patiënten vrij.
Daar gaan mijn gedachten, ik verdwaal een tijdje
Daar gaat mijn dag, verdwijn voor een tijdje
Nu lach ik en de straten zijn bedekt met vlammen.
En de kinderen hier zijn hetzelfde.
En het is duidelijk om echt te zien is subjectief
op een weg met oneindige rijstroken
En ik zit hier weer vast in Ukiah.
De wind waait, de nacht beweegt langzaam in beeld
En ik zit hier weer vast in Ukiah.
Ik loop en ik loop en ik voel me niet meer bij me.
Ik denk dat ik te veel genomen heb.
Nu zijn mijn dromen gesponnen.
Vallende sterrenbeelden
en mijn geest begint te draaien
En ik zit hier vast in Ukiah met niemand.
Ze zouden van je kunnen houden, ze zouden ooit van me kunnen houden.
Maar nu ben ik op de vlucht in Ukiah.