Robert Forster — On A Street Corner songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "On A Street Corner" van Robert Forster.
Songteksten
It was on a street corner
In my hometown
That’s when I first saw you and I regret that
Day now
There was sun on that morning
As I lay in my single bed
The bed at the back of the family home
Those yellow curtains over my head
Black shoes and old jeans
A favourite shirt of faded blue
Blue, blue, blue
That’s what I had on
The day I first saw you
That’s what I was wearing
The day I first saw you
And baby tell me
What childhood crime
Made you so narrow
So hard all the time
Your old lines your harshness
Of what others should do
I did not know
What hit me when I came
To know you
I did not know
What hit me when I came
To know you
The city was beneath me then
It was glittering like a star
Throwing up its suggestions
Of who it thinks you are
Who it thinks that you are
And what it thinks you could be
Could be, could be, could be
That’s how it was
The day you walked past me
That’s how it was
The day you passed me
And baby tell me
What is it like
To always be so narrow
And always so right
To carry your fury
And to always lay it down
I did not know
About these things
In my hometown
It was on a street corner
And I regret that day now
Songtekstvertaling
Het was op een straathoek
In mijn geboortestad
Toen zag ik je voor het eerst en daar heb ik spijt van.
Dag nu
Er was zon op die ochtend.
Als ik in mijn eenpersoonsbed lig
Het bed aan de achterkant van het familiehuis
Die gele gordijnen over mijn hoofd
Zwarte schoenen en oude jeans
Een favoriete shirt van vervaagd blauw
Blauw, Blauw, Blauw
Dat had ik aan.
De dag dat ik je voor het eerst zag
Dat is wat ik droeg.
De dag dat ik je voor het eerst zag
En baby vertel me
Wat kindermisdaad
Maakte je zo smal
Zo hard de hele tijd
Je oude lijnen, je hardheid.
Van wat anderen zouden moeten doen
Ik wist het niet.
Wat raakte me toen ik kwam
Om je te kennen
Ik wist het niet.
Wat raakte me toen ik kwam
Om je te kennen
De stad was toen onder me.
Het glinsterde als een ster.
Het geven van zijn suggesties
Van wie het denkt dat je bent
Wie het denkt dat je bent
En wat het denkt dat je zou kunnen zijn
Kan zijn, zou kunnen zijn, zou kunnen zijn
Zo was het.
De dag dat je langs me liep
Zo was het.
De dag dat je me passeerde
En baby vertel me
Hoe is het?
Om altijd zo smal te zijn
En altijd zo goed
Om je woede te dragen
En om het altijd neer te leggen
Ik wist het niet.
Over deze dingen
In mijn geboortestad
Het was op een straathoek
En ik betreur die dag nu