Rishloo — Downhill songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Downhill" van Rishloo.
Songteksten
I’m leavin' to walk the road inside my head
with cord in hand and powder breath I stand and wave goodbye
goodbye…
the system automatic thinks, while buying blood on Broadway street where the
old messiahs go that pulsing through the atmosphere are answers to the questions you should know
don’t let it go, or it’s all downhill from here
examples of the afterlife responding visions half the time and the other vertigo
spun off the Earth a thousand times and caught the wind that purifies the soul
you should know, it’s all downhill from here
lost out here adrift in lights, it’s wondrous
weightless in clouds of colors the world will never see
and I am a figment of reality
wrapped in the shroud of endless night I scream aloud
but no one hears, so I tell my stories to satellites
and I am lost inside a memory
the pattern picks the pockets of the palindrome
back to front the loss remains the same
and it beckons to the East to give the West its eyes
while the oscillating rhythm marks its bones
to the young it gives a vision of the dead and gone
while the old receive a passion to survive
and the pattern picks the pockets of the palindrome
before the oscillating rhythm takes to flight…
Songtekstvertaling
Ik ga de weg in m ' n hoofd bewandelen.
met koord in de hand en poeder adem ik sta en zwaai vaarwel
afscheid…
het systeem denkt automatisch, terwijl het kopen van bloed op Broadway street waar de
oude messiahs gaan dat door de atmosfeer pulsen antwoorden zijn op de vragen die je moet weten
laat het niet los, of het gaat bergafwaarts vanaf hier.
voorbeelden van het leven na de dood reageren visioenen de helft van de tijd en de andere vertigo
duizend keer van de aarde gesponnen en de wind gevangen die de ziel zuivert.
je moet weten, het is allemaal bergafwaarts vanaf hier.
verloren in het licht, het is wonderbaarlijk.
gewichtloos in wolken van kleuren die de wereld nooit zal zien
en ik ben een verzinsel van de realiteit
gewikkeld in de sluier van de eindeloze nacht schreeuw ik hardop
maar niemand hoort het, dus vertel ik mijn verhalen aan satellieten.
en ik ben verloren in een herinnering
het patroon pakt de zakken van het palindroom
van achteren naar voren het verlies blijft hetzelfde
en het wenkt naar het Oosten om het Westen zijn ogen te geven
terwijl het trillende ritme zijn botten markeert
voor de jongeren geeft het een visioen van de doden en verdwenen
terwijl de ouderen een passie krijgen om te overleven
en het patroon pakt de zakken van het palindroom
voordat het oscillerende ritme gaat vliegen…