Rise Against — Endgame songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Endgame" van Rise Against.
Songteksten
And on that day they’ll tell you
That life hummed on with no clue
The warning signs were all dismissed or shouted down
So it goes
The kings all failed to tell us The madmen failed to sell us On what would then befall the only life we know
Were they burning signal fires
To guide us to the fields?
Or building funeral pyres?
The outcome of a final appeal
The city lines are down
The kerosene’s run out
The fracturing of all we relied upon
Let’s shed this unclean skin
And start to feel again
'cause all the shoulders
On which to cry are gone
The paranoia gripped us The rain turned engines to rust
The panic set in like a cancer to our hearts
Spreading through
We bet on finite genius
Or prayed for gods to save us But there was no antidote
Disease tore us apart
We left bodies in the fields
So numb that we forgot how to feel
The city lines are down
The kerosene’s run out
The fracturing of all we relied upon
Let’s shed this unclean skin
And start to feel again
'cause all the shoulders
On which to cry are gone
He looked at the fields
And then his hands,
«All I need is what I have»
Then fell a tear of happiness
She watched the world crumble away
«Is this the end of yesterday?»
«Lord, I hope so,"is all he said
All gone are the old guards
Gone are the cold, cold wars
Weightless we go forth
On wings of amnesty
All we relied on now
The city lines are down
The kerosene’s run out
The fracturing of all
We relied upon
Let’s shed this unclean skin
And start to feel again
With no more shoulders
Shoulders to cry on now
No more, no more
No more, no more
No more, no more
The weight that we once felt is gone
Songtekstvertaling
En op die dag zullen ze je vertellen
Dat leven neuriede voort zonder enig idee
De waarschuwingssignalen werden allemaal weggestuurd of naar beneden geroepen.
Zo gaat het
De koningen hebben ons niet verteld dat de gekken ons niet verkochten ... over wat dan het enige leven zou worden dat we kennen.
Brandden ze signaalbranden?
Om ons naar de velden te leiden?
Of brandstapels bouwen?
De uitkomst van een eindberoep
De stadsgrenzen liggen plat.
De kerosine is op.
De breuk van alles waar we op vertrouwden
Laten we deze onreine huid afschudden.
En begin weer te voelen
want alle schouders
Om op te huilen zijn weg
De paranoia greep ons de regen veranderde motoren in roest
De paniek begon als een kanker in ons hart
Verspreiden
We wedden op eindige genialiteit.
Of bad om goden om ons te redden, maar er was geen tegengif.
Ziekte verscheurde ons.
We hebben lichamen achtergelaten in de velden.
Zo verdoofd dat we vergeten zijn hoe we ons moeten voelen.
De stadsgrenzen liggen plat.
De kerosine is op.
De breuk van alles waar we op vertrouwden
Laten we deze onreine huid afschudden.
En begin weer te voelen
want alle schouders
Om op te huilen zijn weg
Hij keek naar de velden.
En dan zijn handen,
"Alles wat ik nodig heb is wat ik heb»
Toen viel er een traan van geluk.
Ze zag de wereld afbrokkelen.
Is dit het einde van gisteren?»
"Heer, Ik hoop het," is alles wat hij zei
Alle oude bewakers zijn weg.
Weg zijn de koude, koude oorlogen
Gewichtloos gaan we verder
Op vleugels van amnesty
Alles waar we nu op vertrouwden
De stadsgrenzen liggen plat.
De kerosine is op.
Het breken van alle
We vertrouwden op
Laten we deze onreine huid afschudden.
En begin weer te voelen
Zonder schouders
Schouders om op te huilen
Niet meer, niet meer.
Niet meer, niet meer.
Niet meer, niet meer.
Het gewicht dat we ooit voelden is verdwenen.