Rick Wright — Reaching for the rail songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Reaching for the rail" van Rick Wright.
Songteksten
I'm ill with a fever, I feel like a child
I lay in the dark
Till morning came.
And it's so unoriginal
And I feel it worse at night
And I know it's not terminal
But I'm near half-dead with fright
And freezing cold.
But sooner than wake up
To find it all unchanged
I'll sleep through the day
Till the daylight ends.
Cos it's all so familiar
As it comes around again
The same taste to everything
The same unbroken chain
Still remains.
With morning I rise,
And a dream that won't leave me,
You're sad, naked and pale
And you're reaching for the rail
You took a look inside,
How could you peel away
Or break the shell,
The hurt you've hidden so well
For all your days.
And you're going down
As you slip beneath the waves,
Won't make a sound
Won't even leave a trace before you.
I hear an appalling sigh from the street below
And it's creeping fear congealed in stone
That paves the crazy road.
And all are succumbing and
They look so hopelessly at the heartbreak,
It's easy to deal with
Just take these
And you'll really never feel it.
Songtekstvertaling
Ik ben ziek van koorts, ik voel me als een kind dat ik in het donker lag tot de ochtend kwam.
En het is zo onoriginaal en ik voel het slechter ' s nachts en ik weet dat het niet terminaal is maar ik ben bijna halfdood van angst en ijskoud.
Maar eerder dan wakker te worden om het allemaal onveranderd te vinden slaap ik door de dag tot het einde van het daglicht.
Want het is allemaal zo bekend als het weer komt dezelfde smaak voor alles dezelfde ononderbroken ketting nog steeds.
Met de ochtend sta ik op, en een droom die me niet zal verlaten, Je bent verdrietig, naakt en bleek en je rekt naar de reling je keek naar binnen, Hoe kon je de schelp weg pellen of breken, de pijn die je zo goed verborgen hebt voor al je dagen.
En je gaat naar beneden als je onder de golven glijdt, maakt geen geluid dat geen spoor achterlaat voor je.
Ik hoor een verschrikkelijke zucht van de straat beneden en het is sluipende angst gestold in steen dat de gekke weg plaveit.
En ze bezwijken allemaal en ze kijken zo hopeloos naar het gebroken hart, het is makkelijk om ermee om te gaan, neem deze en je zult het echt nooit voelen.