Rick Wakeman — The Battle / The Forest songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Battle / The Forest" van Rick Wakeman.

Songteksten

Brownish hue dictates my eye no color hides their fear
Flowers faded dull and cold now bleached by atmosphere
Creatures twisting under trees, huge monsters soaked with rage
Hidden deep below our earth a frightening bygone age
Their shepherd came now long extinct, a huge primeval man
The three men filled with disbelief just turned as one and ran
Dumb with astonishment and amazement
Which bordered on stupefaction they fled the forest
Instinctively they made towards the Lidenbrook Sea
Discovering a rusty dagger on the beach
And the carved initials of the explorer
Before them on a slab of granite
They realized that they were once again treading
The route of Arne Saknussemm
Following a short sea journey around a cape
They came ashore where a dark tunnel plunged deep into rock
And venturing down their progress was halted by a piece of rock
Blocking their way
After deciding to blow their way through and setting the charge
They put out to sea for safety, with the explosion
The rocks before them opened like a curtain
And a bottomless pit appeared in the shore
The explosion had caused an earthquake
The abyss had opened up and the sea was pouring into it Down and down they plunged into the huge gallery
But on regaining their senses found their raft rising at tremendous speed
Trapped in the shaft of an active volcano
They rose through the ages of man
To be finally expelled out on a mountain side
Riddled with tiny lava streams
Their journey was completed and they found themselves 3000 miles
From their original starting point in Iceland
They had entered by one volcano and they had come out by another
With the blue mountains of Calabria in the east they
Walked away from the mountain that had returned them
The frightening Mount Etna

Songtekstvertaling

Bruinachtige kleur dicteert mijn oog geen kleur verbergt hun angst
Bloemen vervaagd saai en koud nu gebleekt door de atmosfeer
Wezens die onder bomen draaien, enorme monsters doordrenkt met woede.
Diep verborgen onder onze aarde een angstaanjagende vervlogen tijd
Hun herder is nu lang uitgestorven, een enorme oermens.
De drie mannen vol ongeloof draaiden zich om en renden weg.
Dom van verbazing en verbazing
Die grenst aan verbijstering vluchtten ze uit het bos
Instinctief maakten ze richting de Lidenbrook Zee.
Het ontdekken van een roestige dolk op het strand
En de gesneden initialen van de ontdekkingsreiziger
Voor hen op een stuk graniet
Ze realiseerden zich dat ze weer
De route van Arne Saknussemm
Na een korte zeereis rond een kaap
Ze kwamen aan land waar een donkere tunnel diep in steen dook.
En hun vooruitgang werd tegengehouden door een stuk rots.
Ze blokkeren hun weg.
Na de beslissing om hun weg door te blazen en het instellen van de lading
Ze gingen de zee op voor de veiligheid, met de explosie.
De rotsen voor hen gingen open als een gordijn.
En er verscheen een bodemloze put aan de kust.
De explosie had een aardbeving veroorzaakt.
De afgrond opende zich en de zee stroomde in het heen en weer. ze vielen in de grote galerij.
Maar toen ze weer bij zinnen kwamen, kwam hun vlot met enorme snelheid op.
Gevangen in de schacht van een actieve vulkaan
Ze stegen op door de eeuwen van de mens
Om eindelijk verdreven te worden op een bergkant.
Doorzeefd met kleine lavastromen
Hun reis was voltooid en ze bevonden zich 3000 mijl
Vanaf hun oorspronkelijke startpunt in IJsland
Ze waren door de ene vulkaan naar binnen gegaan en ze waren door een andere naar buiten gekomen.
Met de blauwe bergen van Calabrië in het oosten
Liep weg van de berg die hen terug had gebracht.
De angstaanjagende Etna