Richard Tauber — Petro the Fisherman songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Petro the Fisherman" van Richard Tauber.
Songteksten
Pedro the fisherman was always whistling such a merry call,
Girls who were passing by would hear him whistling by the harbour wall.
But his sweetheart Nina who loved him true, always knew
That his song belonged to her alone.
And in the evening when the lights were gleaming,
And they had to part,
As he sailed his boat away, echoing across the bay,
Came the tune that lingered in her heart.
But days of dreaming quickly pass and life goes rushing on,
And one day from the harbour wall she found his boat had gone.
He’d sailed away to find the gold the sea could never bring,
To buy a dress, a cuckoo clock, a saucepan and a ring.
She kept her eyes on the blue horizon, but he didn’t return.
She stopped her sighing and left off crying, but he didn’t return.
One day her father said to her, «Oh dearest daughter mine
You’ll never make a lot from fish, you’ll make much more from wine.
Though Miguel is very fat his vineyard’s doing well,
So marry him and let your dreams of Pedro go to hell.»
The organ peals, the choirboys sing,
The priest is ready with the book and ring,
So small and white here comes the bride,
And stands by swarthy Miguel’s side.
Will you have this man to be your lawful spouse eternally?
And suddenly the church is still; they wait to hear her say «I will.»
When through the open doorway there, a faroff sound disturbs the air.
Suddenly she found her man, from the church out she ran,
There he was upon the harbour wall.
Down rushed the wedding guests upon the quayside, but the bride had gone.
As with love she sailed away, echoing across the bay,
Came the happy ending to her song.
Songtekstvertaling
Pedro de visser floot altijd zo ' n vrolijk telefoontje,
Meisjes die voorbijkwamen hoorden hem fluiten bij de havenmuur.
Maar zijn geliefde Nina, die van hem hield, wist altijd
Dat zijn lied alleen aan haar toebehoorde.
En ' s avonds als de lichten glinsterden,
En ze moesten scheiden.,
Terwijl hij zijn boot wegzeilde, echoënde over de baai,
Kwam het deuntje dat in haar hart bleef hangen.
Maar dagen van dromen gaan snel voorbij en het leven gaat door,
En op een dag van de havenmuur vond ze dat zijn boot weg was.
Hij zeilde weg om het goud te vinden dat de zee nooit kon brengen.,
Om een jurk te kopen, een koekoeksklok, een pan en een ring.
Ze hield haar ogen op de blauwe horizon, maar hij kwam niet terug.
Ze stopte met Zuchten en vertrok huilend, maar hij kwam niet terug.
Op een dag zei haar vader tegen haar:
Je zult nooit veel verdienen met vis, je zult veel meer verdienen met wijn.
Hoewel Miguel erg dik is, doet zijn wijngaard het goed.,
Dus trouw met hem en laat je dromen over Pedro naar de hel gaan.»
De orgelpieken, de koorknapen zingen,
De priester is klaar met het boek en de ring.,
Zo klein en Wit hier komt de bruid,
En staat aan de kant van swarthy Miguel.
Wilt u deze man tot uw wettige echtgenoot hebben?
En plotseling is de kerk nog steeds; ze wachten om haar te horen zeggen: "dat zal ik doen.»
Wanneer door de open deur daar, een faroff geluid verstoort de lucht.
Plotseling vond ze haar man, van de kerk uit rende ze weg.,
Daar was hij op de havenmuur.
De bruiloftsgasten gingen naar de kade, maar de bruid was weg.
Als met liefde zeilde ze weg, echoën over de baai,
Kwam het gelukkige einde van haar lied.