Richard Séguin — Le manteau songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le manteau" van Richard Séguin.

Songteksten

Le manteau
Richard Séguin
Il a remis sur son dos son vieux manteau
Coupé dans l’univers des chemins solitaires
Avec aux franges des soleils levants
Le reflet des rivières qui mènent à l’océan
Et il a remis sur son dos son vieux manteau
Implorant la terre, dévorant les cieux
Soufflé sur le brasier, cherché l’oiseau de feu
Pour calmer le vertige de tous les adieux
Il veut laisser, laisser la route avoir le dernier mot
Il veut laisser, laisser la route avoir le dernier mot
Il a remis sur son dos son vieux manteau
Comme l'étranger qui ne dira jamais de mots
De cette femme au regard lointain, celle qu’il attendait
Mais qu’il ne peut l’oublier
Il a remis sur son dos son vieux manteau,
Celui des chants marins et des matins nouveaux
Pas question de s’engourdir quand il faut partir
Il veut laisser, laisser la route avoir le dernier mot
Il veut laisser, laisser la route avoir le dernier mot
Ton manteau je l’achète, money is no object
Ton manteau je l’achète, ton prix sera le mien
Mon manteau c’est ma fortune,
J’en ferai cadeau au clair de lune
Et il s’en va tourne le dos,
Balance les bras comme les ailes d’un corbeau
Et il s’en va, tourne le dos
Balance les bras comme les ailes d’un corbeau
Il veut laisser, laisser la route, avoir le dernier mot
Il veut laisser, laisser la route, avoir le dernier mot
Il veut laisser, laisser la route
Il veut laisser, laisser la route avoir le dernier mot
(Merci à Réjean Brassard pour cettes paroles)

Songtekstvertaling

Jas
Richard Séguin
Hij deed z 'n oude jas weer op z' n rug.
In de wereld van eenzame paden
Met de rand van de opkomende zon
De weerspiegeling van de rivieren die naar de oceaan leiden
En hij deed zijn oude jas terug op zijn rug
De aarde bedelend, de hemelen verslindend
Op de vuurplas geblazen, op zoek naar de Vuurvogel
Om de duizeligheid van alle afscheid te kalmeren
Hij wil, laat de weg het laatste woord hebben.
Hij wil, laat de weg het laatste woord hebben.
Hij deed z 'n oude jas weer op z' n rug.
Zoals de vreemdeling die nooit woorden zal zeggen
Van deze vrouw in de verre blik, waar hij op wachtte.
Maar dat hij het niet kan vergeten
Hij deed z 'n oude jas weer op z' n rug.,
Dat van Marine liederen en nieuwe ochtenden
Geen manier om gevoelloos te worden als je weg moet.
Hij wil, laat de weg het laatste woord hebben.
Hij wil, laat de weg het laatste woord hebben.
Ik koop je jas, geld is geen probleem.
Jouw jas die ik koop, jouw prijs zal van mij zijn.
Mijn jas is mijn fortuin.,
Ik geef het je in het maanlicht.
En hij keert zich om.,
Zwaai met je armen als de vleugels van een kraai
En hij gaat weg, draait zich om.
Zwaai met je armen als de vleugels van een kraai
Hij wil weg, de weg verlaten, het laatste woord hebben.
Hij wil weg, de weg verlaten, het laatste woord hebben.
Hij wil de weg verlaten.
Hij wil, laat de weg het laatste woord hebben.
(Dank aan Réjean Brassard voor deze woorden)