Richard Cocciante — Dans ma mémoire d'homme songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dans ma mémoire d'homme" van Richard Cocciante.

Songteksten

Six heures du soir dans le métro
Je broie du noir, j’ai mal au dos
Bête anonyme dans le troupeau
Adrénaline niveau zéro

Je vois des lacs, des forêts, des rivières
Envie de me pencher à la portière
Comme dans le trains qui roulent vers la lumière

Et quand je regarde autour de moi
Je vois tous ces regards hostiles immobiles
C’est la loi de chacun pour soi
La loi de la jungle des villes

Excusez-moi, j’ai envie de prendre l’air
Envie de sauter par-dessus les barrières
Envie de retourner loin en arrière
Loin, loin, loin
Dans ma mémoire d’homme
Loin, loin, loin
Bien avant même que je vienne au monde
Quand je courais dans les forêts profonds
Sans regarder l’aiguille des secondes
À ma montre

Je vois des lacs, des forêts, des rivières
Envie de me pencher à la portière
Comme dans le trains qui roulent vers la lumière

Loin, loin, loin
Dans ma mémoire d’homme
C’est tout comme
Si j’avais une autre vie
Si loin, loin de ma vie d’aujourd’hui
Loin des sirènes des usines
Loin du bruit du métro
Loin de ma vie de routine
Trop c’est trop
Remplacez-moi par une machine, par une machine
Une machine

Je vois des lacs, des forêts, des rivières
Envie de me pencher à la portière
Comme dans le trains qui roulent vers la lumière
Vers la lumière

Songtekstvertaling

Zes uur in de avond in de metro, ik maalde de zwarte, ik heb pijn in de rug anonieme Dier in de kudde adrenaline niveau nul ik zie meren, bossen, rivieren wilt bocht aan de deur als in de treinen die rollen in de richting van het licht en wanneer ik om me heen kijk zie ik al deze vijandige kijkt roerloos het is het recht van ieder voor zich de wet van de jungle van de steden, neem me niet kwalijk te nemen, wil ik de lucht willen springen over de hindernissen wilt terug tot ver ver terug, ver, ver in mijn geheugen van de Mens ver, Ver, Ver, lang voordat ik zelfs in de wereld gekomen, toen ik actief was in de diepe bossen zonder te kijken naar de tweede hand op mijn horloge zie ik meren, bossen, rivieren willen leunen op de deur als in de treinen die in de richting van het licht ver, ver, ver in mijn geheugen van de mens is het net zo als ik had een ander leven tot nu toe, de ver van mijn leven vandaag de dag veel van de sirenes van fabrieken ver van het lawaai van de metro ver van mijn leven te veel het is te vervangen, dat ik met een machine, door een machine, een machine die ik zie meren, bossen, rivieren willen leunen op de deur als in de treinen die rollen in de richting van het licht naar het licht