Riccardo Fogli — 22 dicembre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "22 dicembre" van Riccardo Fogli.
Songteksten
Una sera di dicembre nel centro di Milano,
quanti uomini in rosso e bambini davanti alle vetrine,
tra uno sguardo profondo e il respiro che diventa fumo lui si innamorò;
lei se ne accorse dagli occhi e azzardò un sorriso,
scivolarono sempre più stretti nel mare delle strade piene,
col Natale che arriva di corsa è un gioco del destino
incontrarsi qui,
non mi è successo mai
di sentirmi così:
lui le labbra alle sue labbra avvicinò,
si spensero le vie
e in un istante appena
la strada si vuotò.
Amore, amore, amore devi pensare a te,
lui le disse cercando i suoi occhi, devi pensare a te
e nel lento passare di un tram le parlò di coraggio
poi le prese le mani un po' fredde, le scaldò tra le sue
Camminare, parlare, dimenticare il tempo,
nei cappotti abbracciati volare nel sole di isole lontane;
si voltò con lo sguardo smarrito
disse: non lo so,
se sia giusto o no;
porto insieme a me troppi anni non miei
con un uomo che non ride o piange mai,
che ne sarà di lui,
lui senza di me,
che ne sarà di noi.
Amore, amore, amore devi pensare a te,
lui le disse afferrandole un braccio, devi pensare a te
e nel caldo vociare di un bar lei parlò di contatto
di qualcosa di forte che sento e che mi fa paura.
Amore, amore, amore ferma questo attimo
tienilo con te e non scordarlo.
Ventidue dicembre nel centro di Milano,
che Milano è già tutta in casa, aspetta Natale e un po' di sole,
lei salì sopra un taxi,
io la vedo ancora
mentre se ne va.
Songtekstvertaling
Een December avond in het centrum van Milaan,
hoeveel mannen in het rood en kinderen voor de ramen,
tussen een diepe blik en de adem die rook wordt werd hij verliefd;
ze zag het door haar ogen en waagde een glimlach.,
ze gleden smaller en smaller in de zee van drukke straten,
met Kerstmis komt rennen is een spel van het lot
kom hier naar toe.,
het is mij nooit overkomen.
zo te voelen:
hij lippen naar zijn lippen naderde,
ze zijn dood.
en in een oogwenk
de weg is leeg.
Liefde, Liefde, Liefde Je moet aan jezelf denken,
hij zei dat je aan jezelf moest denken.
en in het langzame voorbijgaan van een tram sprak hij haar van moed.
toen nam hij haar handen een beetje koud en verwarmde ze tussen zijn handen.
Lopen, praten, tijd vergeten,
in de jassen omarmd vliegen in de zon van verre eilanden;
hij draaide zich om met zijn verloren blik.
hij zei: "Ik weet het niet.,
of het nu goed is of niet;
Ik draag te veel jaren met me mee, niet de mijne.
met een man die nooit lacht of huilt,
wat zal er met hem gebeuren?,
hij zonder mij.,
en wij dan?
Liefde, Liefde, Liefde Je moet aan jezelf denken,
hij zei tegen haar door haar arm te grijpen, dat je aan jezelf moet denken.
en in het hete geschreeuw van een bar sprak ze over contact.
iets sterks dat ik voel en dat me bang maakt.
Love, Love, Love stop this moment
hou het bij je en vergeet het niet.
22 December in het centrum van Milaan,
dat Milaan al in het huis is, wachtend op Kerstmis en een beetje ' zon,
ze klom over een taxi.,
Ik zie haar nog steeds.
op weg naar buiten.