Rev 16:8 — Rust Retinal Vein songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rust Retinal Vein" van Rev 16:8.
Songteksten
Quiet lies the soil of dawn’s wake
The fields await it still, dead-like, frozen
Gray dim shades slowly flow by hidden
Like a veils umbra they stir beyond notice
The transition has begun
Only a warrior’s blessing will do The ritual’s outcome depends on it Affecting all who strive to see the heavens
From nowhere they appear into the open
Visible at once to the vulture’s sight
Force jargon adaption, lined up to oblivion
Tied to one fate and one fate alone
As the air thickens they come alive
Another cane placed in the sand
Sinking as it’s eaten to immersion
Wood turned into liquid gold
The polygon of strivers take form in the far distance
Nothing but the turn of squealing wheels is perceived
This one has seen through the worst of hailstorms and
fires
Still it keeps forming trails everywhere it turns
The carriage is moving the load of the lost
From the several that have heard it rumble
Sickness has left its soul mark upon those
Who’ve come too close or crossed its path
Long have they traveled yet they’ve only covered the
harder ground
Numbers have been put to past, and there are many more
to forget
Onward the carriage rolls just to see a meaningless
journey’s end
The rise of the seven suns
Spawn the beams in stale sot
Scraping the remains from the virgin skull
There is nothing emptiness can’t fill
Songtekstvertaling
Stil ligt de grond van dawn ' s wake
De velden wachten er nog op, dood als, bevroren
Grijze Dim tinten stromen langzaam door verborgen
Als een sluier om zich heen roeren ze zonder het te merken.
De overgang is begonnen.
Alleen de zegen van een krijger zal de uitkomst van het ritueel doen afhangen van het beïnvloeden van iedereen die ernaar streeft om de hemel te zien
Uit het niets verschijnen ze in de open lucht.
Onmiddellijk zichtbaar voor het zicht van de Gier
Kracht jargon adaption, opgesteld tot de vergetelheid
Gebonden aan één lot en één lot ALLEEN
Als de lucht dikker wordt, komen ze tot leven.
Een andere stok geplaatst in het zand
Zinken als het gegeten wordt om onder te dompelen
Hout omgezet in vloeibaar goud
De veelhoek van de strivers vormen zich in de verte
Niets dan de wending van piepende wielen wordt waargenomen
Deze heeft de ergste hagelstormen en
brand
Toch blijft het overal sporen vormen.
De koets beweegt de last van de verloren
Van de verschillende die het horen gerommel
Ziekte heeft zijn ziel achtergelaten bij hen.
Die te dichtbij kwamen of zijn pad kruisten
Lang hebben ze gereisd maar ze hebben alleen de
harder terrein
De cijfers zijn verleden tijd en er zijn er nog veel meer.
vergeten
Verder rolt het rijtuig om een betekenisloze te zien.
einde van de reis
De opkomst van de zeven zonnen
Gebroed de balken in muffe sot
De resten van de maagdelijke schedel schrapen
Er is niets dat leegte niet kan vullen