Rev 16:8 — Beggars' Haven songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Beggars' Haven" van Rev 16:8.
Songteksten
Like the brushstroke of red paint it stabs a hole in the canvas.
It’s the sweep that this the resting with fiery backs
soon to be put out in the brink of a new commence.
In an instant the course has curved a sudden turn.
Inside these pillars of my ancestors our fate wide open.
In this hollow ground where the spirits make their home…
«Give me all there is to know, all the secrets to the ancient’s
Grant the grace you’ve always shown, pave the ways of your sworn follower»
Gloomy stares thrown around the fleeting shadow.
Inhaling the herbs most sacred, I come across the holy bridge.
Hours pass, my pleads repeat, yet the only voices that echo are my own.
Cries of anguish rasp around my hold…
«Humble teacher I ask of your guidance, present me the rightful glory»
On the red sands of devotion and worship
the last of the cattle lie scattered and burned.
Detestful screams, infest, wiping out the inner circle.
«My sons and daughters have all been spent.
What more do you ask of me father?»
Fire’s heat, back thick smoke, inside the now trap like haven.
«I've given it all, all but one, for the slightest of wisdom’s taste…»
Piercing fangs, painted skin, gashdrowned arms lie wide open.
As the calm comes, I catch the sound of final beat
And my soul gives in, transcending deeper into the fade.
Songtekstvertaling
Net als de brushstroke van rode verf steekt het een gat in het canvas.
Het is de sweep dat dit het rusten met vurige ruggen
binnenkort op de rand van een nieuwe start.
In een oogwenk is de koers plotseling gekromd.
In deze pilaren van mijn voorouders staat ons lot wijd open.
In deze holle grond waar de geesten hun thuis maken.…
"Geef me alles wat er te weten valt, alle geheimen van de ouderen
Verleen de genade die je altijd hebt getoond, plaveien de wegen van je gezworen volgeling»
Sombere blikken die in de schaduw geworpen worden.
Door de heiligste kruiden in te ademen, kom ik over de Heilige brug.
Uren gaan voorbij, mijn smeekbeden herhalen, maar de enige stemmen die echo zijn van mij.
Kreten van angst om mijn greep…
"Nederige leraar Ik vraag om uw begeleiding, geef me de rechtmatige glorie»
Op het rode zand van toewijding en aanbidding
het laatste vee ligt verspreid en verbrand.
Verafschuwend geschreeuw, besmettelijk, het vernietigen van de binnenste cirkel.
"Mijn zonen en dochters zijn allemaal uitgegeven.
Wat vraagt u nog meer van mijn vader?»
Vuur is hitte, dikke rook, in de val zoals haven.
"Ik heb alles gegeven, op één na, voor de geringste smaak van wijsheid…»
Doorborende tanden, beschilderde huid, gespierde armen liggen wijd open.
Als de rust komt, vang ik het geluid van de laatste beat.
En mijn ziel geeft toe, transcendeert dieper in de fade.