Renaud — Mon Bistrot Préféré songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mon Bistrot Préféré" van Renaud.
Songteksten
Mon bistrot préféré, quelque part dans les cieux
M’accueille quelquefois aux jardins du Bon Dieu
C’est un bistrot tranquille où il m’arrive de boire
En compagnie de ceux qui peuplent ma mémoire
Les jours de vague à l'âme ou les soirs de déprime
Près de quelques artistes amoureux de la rime
Je vide deux trois verres en parlant de peinture
D’amour, de chansonnettes et de littérature
Il y a là, bien sûr, des poètes, le Prince
Tirant sur sa bouffarde, l’ami Georges Brassens
Il y a Brel aussi et Léo l’anarchiste
Je revis, avec eux une célèbre affiche
Trenet vient nous chanter une Folle Complainte
Cependant que Verlaine et Rimbaud, à l’absinthe
Se ruinent doucement en évoquant Villon
Qui rôde près du bar et des mauvais garçons
L’ami René Fallet me parle de ses touches
Qui me font frissonner quand il pêche à la mouche
Et du vin et des femmes et surtout des copains
Qui font la vie plus belle, le désespoir plus loin
Il y a Boris Vian, Maupassant et Bruant
Ecoutant les histoires d’un Coluche hilarant
Je m’assois avec eux pour quelques libations
Entouré de Desproges et Reiser et Tonton
Nous rigolons des cons avec Frédéric Dard
Souvenirs de prison avec le vieux Boudard
Audiard et puis Pagnol s’allument au Pernod
Je lève mon verre à Robert Doisneau
Gainsbourg est au piano, jouant sa Javanaise
Et nous chante l’amour qu’il appelle la baise
Dewaere est là aussi dans un coin, et il trinque
Aavec Bernard Dimey, avec Bobby Lapointe
Assis autour du poêle il y a Jacques Rigaut,
Franquin, Jean-Pierre Chabrol, Prévert et son mégot
Nous parlons de suicide Maurice Ronet arrive
La mort est quelquefois tout un art de vivre
Mon bistrot préféré, quelque part dans les cieux
Je l’avoue, désolé, manque de femmes un peu
Mais les amis, les potes qui le hantent toujours
Savent aussi bien qu’elles ce que c’est que l’amour
Ils sont bien plus vivants dans ma mémoire au moins
Que la majorité de mes contemporains
Si demain la faucheuse vient me prendre la main
Pourvu qu’elle me conduise au bistrot des copains
Songtekstvertaling
Mijn favoriete bistro, ergens in de hemel
Hij heet me soms welkom in de tuinen van God.
Het is een rustige Bistro waar ik soms drink.
In het gezelschap van hen die mijn geheugen bevolken
Dagen van golf naar de ziel of nachten van depressie
Close up van enkele kunstenaars die verliefd zijn op rijm
Ik ledig twee drie glazen Over verf.
Liefde, liederen en literatuur
Er zijn natuurlijk dichters, de Prins.
Schieten op zijn bouffarde, de vriend Georges Brassens
Er is ook Brel en Leo de anarchist
Ik zie weer, met hen een beroemde poster
Trenet komt ons een gekke klaagzang zingen.
Maar Verlaine en Rimbaud, naar absint
Ruineer zachtjes door Villon op te roepen
Die in de buurt van de bar loert en slechte jongens
De vriend René Fallet vertelde me over zijn aanraking.
Daar huiver ik van als hij vliegvissen.
En wijn en vrouwen en vooral vrienden
Die het leven mooier maken, wanhoop verder
Daar zijn Boris Vian, Maupassant en Bruant.
Luisteren naar de verhalen van een hilarische Coluche
Ik zit bij hen voor een paar drankjes.
Omringd door drugs en Reiser en oom
We lachen klootzakken uit met Frédéric Dard.
Gevangenis herinneringen met de oude Boeddha
Audiard en dan Pagnol licht op bij Pernod
Ik hef mijn glas op Robert Doisneau
Gainsbourg speelt Javaans.
En we zingen de liefde die hij de fuck noemt
Dewaere is er ook in een hoek, en hij grijnst
Met Bernard Dimey, met Bobby Lapointe.
Bij het fornuis zit Jacques Rigaut.,
Franquin, Jean-Pierre Chabrol, Prévert en zijn kont
We hebben het over zelfmoord Maurice Ronet komt eraan.
De dood is soms een levenskunst.
Mijn favoriete bistro, ergens in de hemel
Ik geef toe, sorry, vrouwen missen een beetje
Maar de vrienden, de vrienden die hem altijd achtervolgen
Weet net zo goed als zij doen wat liefde is
Ze zijn in ieder geval veel levendiger in mijn geheugen.
Dat de meerderheid van mijn tijdgenoten
Als morgen de maaier komt om mijn hand te pakken
Zolang ze me maar naar de Bistrot des pals brengt.