Renaud — Manhattan-Kaboul songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Manhattan-Kaboul" van Renaud.
Songteksten
Miscellaneous
Manhattan-Kaboul
Petit Portoricain
Bien intégré, quasiment New Yorkais,
Dans mon building tout de verre et d’acier,
Je prend mon job, un rail de coke, un café
Petite fille Afghane,
De l’autre côté de la Terre,
Jamais entendu parler de Manhattan,
mon quotidien c’est la misère et la guerre
Deux étrangers au bout du monde, si différents
Deux inconnus, deux anonymes, mais pourtant
Pulvérisés sur l’autel
De la violence éternelle
Un 747 s’est explosé dans mes fenêtres,
Mon ciel si bleu est devenu orage,
Lorsque les bombes ont rasé mon village
Deux étrangers au bout du monde, si différents
Deux inconnus, deux anonymes, mais pourtant
Pulvérisés sur l’autel
De la violence éternelle
So long, adieu mon rêve américain,
Moi, plus jamais l’esclave des chiens
Ils t’imposaient l’Islam des tyrans
Ceux-là ont-ils jamais lu le Coran?
J’suis redevenu poussière,
Je s’rai pas maître de l’Univers,
Ce pays que j’aimais tellement serait-il
Finalement colosse aux pieds d’argile?
Les dieux, les religions,
Les guerres de civilisations,
Les armées, drapeaux, les patries, les nations
Font toujours de nous de la chair à canon
Deux étrangers au bout du monde, si différents
Deux inconnus, deux anonymes, mais pourtant
Pulvérisés sur l’autel
De la violence éternelle
Deux étrangers au bout du monde, si différents
Deux inconnus, deux anonymes, mais pourtant
Pulvérisés sur l’autel
De la violence éternelle
Songtekstvertaling
Uiteenlopende
Manhattan-Kabul
Kleine Puerto Ricaanse
Goed geïntegreerd, bijna New Yorkers,
In mijn gebouw van glas en staal,
Ik neem mijn baan, een coke rail, een koffie
Kleine Afghaanse meid,
Aan de andere kant van de aarde,
Nooit van Manhattan gehoord.,
mijn dagelijks leven is ellende en oorlog.
Twee vreemden aan het einde van de wereld, zo verschillend
Twee onbekende, twee anonieme, maar toch
Op het altaar gespoten
Van eeuwig geweld
Een 747 ontplofte in mijn ramen.,
Mijn hemel zo blauw is onweer geworden,
Toen de bommen mijn dorp verwoestten
Twee vreemden aan het einde van de wereld, zo verschillend
Twee onbekende, twee anonieme, maar toch
Op het altaar gespoten
Van eeuwig geweld
Vaarwel, vaarwel mijn Amerikaanse droom,
Ik, nooit meer de slaaf van de honden
Zij hebben u den Islam opgelegd, die een volk van tirannen was.
Hebben zij de Koran ooit gelezen?
Ik ben weer stof geworden.,
Ik ben niet de meester van het universum.,
Zou dit land waar ik zoveel van hield
Eindelijk colossus met kleivoeten?
Goden, religies,
Oorlogen van beschavingen,
Legers, vlaggen, vaderland, Naties
Maak ons altijd vlees onder schot.
Twee vreemden aan het einde van de wereld, zo verschillend
Twee onbekende, twee anonieme, maar toch
Op het altaar gespoten
Van eeuwig geweld
Twee vreemden aan het einde van de wereld, zo verschillend
Twee onbekende, twee anonieme, maar toch
Op het altaar gespoten
Van eeuwig geweld