Renaud — Corsic'armes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Corsic'armes" van Renaud.
Songteksten
On se connaissait peu, je le croisais parfois
Dans un bar parisien, a deux pas de chez moi
Nous buvions quelques verres jusque tard dans la nuit
Etait-ce le chemin pour devenir amis?
Il m’expliquait sa terre, son peuple, son pays
J'écoutais en silence, attendri
Me parlais d’Ajaccio, de Calvi, de Bastia
Des corrompus notoires, des élus, des mafias
Et des encagoulés réunis au fond des bois
Pour défier la justice et ce putain d’Etat
Moi qui’ai toujours aimé tous les Robins des Bois
Les peuples insoumis, j’aimais ça…
S’est fait buter un soir aux abords du maquis
S’est fait flinguer, pourquoi? et par quel ennemi?
Avait-il tué d’abord pour être tué aussi?
Etait-il un rebelle, était-il un bandit?
Tu me manques ce soir et je parle de toi
A ta douce compagne qui pleure près de moi
Les mots qu’elle ne dit pas c’est la loi de l’Omerta
De ce pays que j’aime quand il vit libre, épanoui
Loin du bruit, d’la fureur des fusils…
Songtekstvertaling
We kenden elkaar weinig, ik ontmoette hem soms.
In een Parijse bar, op een steenworp afstand van huis
We dronken een paar drankjes tot laat in de nacht.
Was dat de manier om vrienden te worden?
Hij legde me zijn land, zijn volk, zijn land uit.
Ik luisterde in stilte, teder
Je vertelde me over Ajaccio, Calvi, Bastia.
Berucht corrupt, verkozen, maffia ' s
En encagulados verzamelden zich op de bodem van het bos
Om gerechtigheid en deze klote staat aan te vechten.
Ik heb altijd van alle Robins van het bos gehouden.
De nietsvermoedende mensen, Ik vond het geweldig. …
Werd op een avond gedood in de buitenwijken van de maquis.
Neergeschoten, waarom? en door welke vijand?
Had hij ook als eerste gedood om gedood te worden?
Was hij een rebel, een bandiet?
Ik mis je vanavond en ik heb het over jou.
Op je lieve metgezel die bij me huilt
De woorden die ze niet zegt dat het de wet van Omerta is
Van dit land hou ik als het vrij leeft, bloeit
Weg van het lawaai, van de woede van de kanonnen…