Renato Russo — La Solitudine songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Solitudine" van Renato Russo.

Songteksten

Marco se nґ andato e non ritorna pi e il treno delle 7:30 senza lui
un cuore di metallo senza lґanima
nel freddo del matino grigio di citt…
A scuola il banco vuoto, Marco dentro me,
dolce il suo respiro fra i pensieri miei
Distanze enormi sembrano dividerci
ma il cuore batte forte dentro me…
Chiss se tu mi penserai se con i tuoi non parli mai
Se ti nascondi come me sfuggi gli sguardi e te ne stai…
Rinchiuso in camera e non vuoi mangiare
Stringi forte al te il cuscino piangi non lo sai
Quantro altro male ti far la solitudine…
Marco nel mio diario ho una fotografia
hai gli occhi di bambino un poco timido
La stringo forte al cuore e sento che
ci sei fra i compiti dґinglese e mathematica…
Tuo padre e i suoi consigli che monotonia
lui con il suo lavoro ti ha portato via
Di certo il tuo parere non lґha chiesto mai
ha detto «un giorno tu mi capirai»…
Se con gli amici parlerai
per non soffrire pi per me ma non facile lo sai…
A scuola non ne posso pi e i pommeriggi senza te Studiare inutile tutte le idee si affollano su te Non possibile dividere la vita di noi due
Ti prego aspettami amore mio ma illuderti non so La solitudine fra noi, questo silenzio dentro me
lґinquietudine di vivere la vita senza te Ti prego aspettami perch non posso stare senza te Non possibile dividere la storia di noi due…

Songtekstvertaling

Marco is niet weg en brengt pi en de trein van 7: 30 niet terug zonder hem.
een hart van metaal zonder ziel
in de kou van de grijze stad matinee…
Op school de lege bank, Marco in mij,
zoete je adem tussen mijn gedachten
Grote afstanden lijken ons te verdelen.
maar het hart klopt hard in me…
Ik vraag me af of je aan me denkt als je nooit met de jouwe praat.
Als je je verstopt zoals ik, verdwijn je uit het zicht en blijf je.…
Opgesloten in de kamer en niet willen eten
Hou je kussen strak je huilt je weet het niet
Hoeveel meer schade zal je doen eenzaamheid…
Marco in mijn dagboek heb ik een foto
je hebt baby ogen een beetje verlegen
Ik hou het stevig vast aan mijn hart en ik voel dat
je zit tussen Engels en mathematica huiswerk…
Je vader en zijn advies dat eentonigheid
hij nam je met zijn werk mee.
Uw mening heeft toch nooit gevraagd?
hij zei: "op een dag zul je me begrijpen»…
Als je met vrienden praat
om niet meer te lijden voor mij, maar niet gemakkelijk Weet je…
Op school kan ik niet meer en de pommeriggi zonder jou studie nutteloos alle ideeën zijn druk op je kunt het leven van ons tweeën niet delen
Wacht alsjeblieft op mij mijn liefste maar hou je voor de gek Ik ken de eenzaamheid niet tussen ons, deze stilte in mij
het verlangen om zonder jou te leven, wacht op mij. want ik kan niet zonder jou. je kunt het verhaal van ons beiden niet delen.…