Рем Дигга — 8 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "8" van Рем Дигга.
Songteksten
Брачо это где мы?
Заводы, люди, смены.
Полгода будит первый.
Снова погода будет с ветром.
На пешеходе застыл пешеход утром одним,
недовольный мутно поди, пешеходный трудный пунктир
в люда тени среди крупных витрин, бордюров в пыли,
шар бурый смотри, будит весь мир, увертюра земли.
Тут он застыл на половине пути,
винстона дым погладил ноздри и выставил счет,
почему трамвай так бъет по сердцу когда катит пустым
и везёт меня Бог куда, пока мое время течет.
Эй бро, ветер дует в лицо и кружит тут всё,
ветер шепчет на ухо, ублюдок не будет легко,
скоро кончится район и вырастет старый завод,
в честь меня пустит дым из труб и снова свалится в сон.
Паршиво сынок, как никогда паршиво сынок,
я не угадал по ходу лживый кружок, не прёт вшивый станок
и меня делит напополам тут все, бар и стол,
брань и стеб ночью, утро взорвется бах и всё.
По новой, трамвай нагрянет и вырвет окурок,
выйдут оттуда люди, зайду я и выйду у клуба,
через дорогу вдоль частных домов, я частый тут гость,
прочапать пол км, а там меня вновь спрячет завод.
Работа, я поменялся в лице.
с тех пор как тут, а может когда потерялся с лицея,
блестит, шумит, искрит мой глянцевый цех,
и потом отходос, просто попадос, затёкшая шея.
Смена пьет как комар и не стелит кровать
я не смогу спать, Ваня х*йня все мне прогул ставь.
Мне нужен воздух и море, солнце, футбол.
наверное это прикол, дядя мне нужен ствол.
Брачо это где мы?
Заводы, люди, смены.
Полгода будит первый.
Снова погода будет с ветром.(2х)
Слеп Ро:
Да я не верил никогда в легенду хэппи энда.
Даст будильник пендаля для темпа.
Стас немедленно под землю, землю грешную вернись.
В шахту на весь день за шапку сухарей ох за*бись.
Как и выхода выбора нет, бывает манит карниз.
Тощий скелет, как будто кожа только.
Мощь и хребет, кофе и хлеб.
Я против воли своей профи диет.
Но речь не о плоти, мне пофиг вообще.
Бесит до рева в душе.
Летопись повторов сюжет шаблон.
Работа-дом, работа-дом.
Мы — рабы-ротобы и в робе мы умрем.
Вышел на балкон — пейзаж п*здец.
Ледяной бетон, мне б щас не здесь.
Я вижу сны только про море: пальмы, песок.
Сам взаперти будто в неволе, город запер на замок.
Сотни сонных насекомых или зомби, как угодно.
В полвосьмого прячут норов и покорно из коробок.
Вон выходят из-за корма, все х*ево.
Нет я не ною, просто кроет паранойя.
Еще горе-кредиторы не допустят моего покоя.
Хоть ночуй в этом забое, я чуть-чуть всегда в запое.
А в субботу, как по нотам превращение в отвращение.
В беспардонного урода, в воскресенье — воскрешение.
Эти недели надоели, надоело это тело.
Карусели без предела, без меры и без веры.
И наверно на планете депрессивней песни нет.
Брат, мне нужен пистолет.
Брачо это где мы?
Заводы, люди, смены.
Полгода будит первый.
Снова погода будет с ветром.(2х)
Songtekstvertaling
Bracho is waar we zijn?
Planten, mensen en verandering.
Zes maanden ontwaakt de eerste.
Het wordt weer winderig.
Een voetganger bevroor ' s morgens op een voetganger.,
ontevreden modderige podi, voetgangers moeilijke stippellijn
in de mensen van de schaduw tussen de grote vensters, gebogen in het stof,
brown ball look, ontwaakt de hele wereld, ouverture van de aarde.
Toen stopte hij halverwege.,
rook streelde Winston ' s neusgaten en gaf een wetsvoorstel uit.,
waarom raakt de tram je hart zo hard als hij leeg rolt?
en God weet waar ik heen ga terwijl mijn tijd opraakt.
Hey bro, de wind waait in je gezicht en draait alles rond,
de wind fluistert in je oor, de bastaard zal niet gemakkelijk zijn,
binnenkort zal de wijk eindigen en zal de oude fabriek groeien,
ter ere van mij blaast hij rook uit de schoorstenen en valt weer in slaap.
Waardeloze zoon, als nooit slechte zoon.,
Ik raadde niet de loop van de valse cirkel, niet pret waardeloze machine
en ik verdeelt in tweeën hier alles, bar en tafel,
vloeken en schertsen ' s nachts, de ochtend zal exploderen knal en alles.
Nieuwe tram Daal af en scheur de stub,
kom naar buiten mensen, Ik ga in en uit de club,
aan de overkant van de weg naast privéwoningen, kom ik hier vaak.,
naar Prajapati floor km, en daar zal ik weer de plant verbergen.
Werk, ik veranderde mijn gezicht.
sinds ik hier was, of misschien toen ik verdwaalde in het Lyceum.,
glitters, geluiden, vonken mijn glanzende winkel,
en toen was er chaos, alleen chaos, een stijve nek.
De shift drinkt als een mug en maakt het bed niet op.
Ik zal niet kunnen slapen, Vanya x*ynya al mijn spijbelen gezet.
Ik heb lucht en zee nodig, zon, voetbal.
het is waarschijnlijk een grap, oom. Ik heb een pistool nodig.
Bracho is waar we zijn?
Planten, mensen en verandering.
Zes maanden ontwaakt de eerste.
Het wordt weer winderig.(2x)
Blind RG:
Ik heb nooit geloofd in een gelukkige legende.
Geef de wekker een duwtje in de rug.
Stas onmiddellijk onder de aarde, keert de zondige aarde terug.
In de Mijn voor de hele dag voor een cap crackers OH for*bis.
Als output is er geen keuze, er wenkt de richel.
Mager skelet, alleen huid.
Kracht en ruggengraat, koffie en brood.
Ik ben tegen de wil van mijn dieet Pro.
Maar het gaat niet om het vlees.
Razend van een brul in de douche.
De kroniek herhaalt het verhaal patroon.
Werk-thuis, werk-thuis.
We zijn rotob slaven en we zullen sterven in onze gewaden.
Ging op het balkon-landschap p * zdets.
Ijzig beton, ik ben er nu niet.
Ik droom alleen over de zee: palmbomen, zand.
Hij is opgesloten alsof hij gevangen zit, de stad is afgesloten.
Honderden slaperige insecten of zombies, wat dan ook.
Om half acht verstoppen ze hun neuzen en zachtmoedig uit de dozen.
Ga achter de F* * * * uit.
Nee, ik zeur niet, ik ben gewoon paranoïde.
Meer Wee-schuldeisers zullen me niet laten rusten.
Zelfs als je de nacht doorbrengt in dit Slachthuis, ben ik altijd een beetje dronken.
En op zaterdag, zoals op noten veranderen in walging.
In een schaamteloze freak, op zondag-wederopstanding.
Deze weken zijn ziek en moe van dit lichaam.
Carousels zonder limiet, zonder maat en zonder geloof.
En waarschijnlijk het meest deprimerende lied op de planeet.
Broer, Ik heb een pistool nodig.
Bracho is waar we zijn?
Planten, mensen en verandering.
Zes maanden ontwaakt de eerste.
Het wordt weer winderig.(2x)