Reinhard Mey — In Meiner Stadt songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "In Meiner Stadt" van Reinhard Mey.
Songteksten
In meiner Stadt gibt es Fassaden
Jammervoll, wie ein Zirkuszelt
Das sind verzogen und überladen
An in paar schiefen Masten hält
Dahinter hängt in allen Räumen
Die gleiche Schlafzimmerlandschaft
Ein «Hirsch am Bergsee» hilft beim Träumen
Und gibt für morgen neue Kraft
In meiner Stadt, da gibt es Straßen
Voll Hochmut und eitler Allür'n
Die über ihren Stolz vergaßen
Woher sie kommen, wohin sie führ'n
Der Horizont in festen Zügeln
Und die Windrose liegt auf Eis
Für Vögel mit gestutzten Flügeln
Ein Käfig, schön wie’s Paradeis
In meiner Stadt, da gibt es Berge
Aus Müll, Ruinen, Schweiß und Blei
Die träumen lang schon vom Ölberge
Und hör'n den dritten Hahnenschrei
Ein Golgatha, aus Müll geboren
Und zementiert, damit es hält
Dort hat kein Pilger was verloren
Von dort erlöst keiner die Welt
In meiner Stadt, da gibt es Flüsse
Die dienen, ohne Illusion
Als Abfluss für die Regengüsse
Und für die Kanalisation
Nur um die Hoffnung zu ertränken
Sind sie wohl grade tief genug —
Wer will‘s Magdalena verdenken? -
Sie füllt woanders ihren Krug
In meiner Stadt wohnt der Gemeine
Und der Gerechte Tür an Tür
Da wohnt das Gute und das Schlechte
In schönem Einklang, scheint es mir
In Freuden und Kalamitätchen
So wie in jeder anderen Stadt
Nur wohnt in meiner Stadt mein Mädchen
Und dafür lieb' ich meine Stadt!
Songtekstvertaling
In mijn stad zijn er gevels
Janken, als een circustent
Deze zijn krom en overbelast.
Houdt vast in een paar scheve masten
Achter het hangt in alle kamers
Hetzelfde slaapkamerlandschap
Een "hert aan het bergmeer" helpt je dromen
En geeft nieuwe kracht voor morgen
In mijn stad zijn er straten
Vol van trots en ijdelheid.
Die hun hoogmoed vergeten hebben
Waar ze vandaan komen, waar ze heen leiden
De horizon in stevige teugels
And the wind rose is on ice
Voor vogels met afgeknipte vleugels
Een kooi, zo mooi als een Paradeis
In mijn stad, zijn er bergen
Van afval, ruïnes, zweet en lood
Ze hebben lang gedroomd van de Olijfberg.
En hoor de derde lul schreeuwen
Een Golgotha, geboren uit afval.
En stevig gehouwen.
Geen enkele Pelgrim heeft iets verloren.
Van daaruit redt niemand de wereld
In mijn stad zijn rivieren.
Die dienen, zonder illusie
Als een afvoer voor de regen
En voor de riolen
Alleen om hoop te verdrinken.
Zijn ze net diep genoeg? —
Wie geeft Magdalena de schuld? -
Ze vult haar kruik ergens anders.
In mijn stad leeft de gewone
En de rechtvaardige deur tot deur
Daar woont het goede en het slechte
In mooie harmonie, lijkt het me
In vreugde en tegenspoed
Net als in elke andere stad.
Alleen mijn meisje woont in mijn stad.
En daarom hou ik van mijn stad.