Reinhard Mey — Diplomatenjagd songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Diplomatenjagd" van Reinhard Mey.
Songteksten
Auf Schloß Hohenhecken zu Niederahr
es hat soeben getagt,
lädt Freiherr Bodo, wie jedes Jahr,
zur Diplomatenj agd;
durch F elder und Auen auf haarige Sauen,
in Wiesen und Büschen den Hirsch zu erwischen,
den hat Freiherr Bodo für teures Geld
am Vorabend selber hier aufgestellt.
Schon bricht es herein in Wald und in Flur,
das diplomatische Corps,
die Ritter vom Orden der Konjunktur,
zwei Generäle zuvor.
Bei Hörnerquinten, mit Prügeln und Flinten.
Es folgt mit Furore ein Monsignore.
Selbst den klapprigen Ahnherrn von Kieselknirsch,
trägt man auf der Bahre mit auf die Pirsch!
Es knallen die Büchsen, ein Pulverblitz
es wird soeben gesagt,
daß Generalleutnant von Zitzewitz
den Verlust seines Dackels beklagt.
Der Attach Mehring erlegt einen Hering,
den tiefgefroren die Kugeln durchbohren,
noch in Frischhaltepackung — das sei unerhört!
Ein Keiler ergibt sich, vom Lärm ganz verstört.
«Bewegt sich dort etwas am Waldesrand?»
(Der Ahnherr sieht nicht mehr recht).
«Das kriegt kurzerhand eins übergebrannt!»
(Denn schließen kann er nicht schlecht.
Ja ganz ohne Zweifel: Er schießt wie der Teufel!)
Man trägt ihn ganz leise bis dicht an die Schneise.
Man reicht ihm die Büchse, es prasselt das Schrot:
So findet der Außenminister den Tod.
Daß der Ahnherr daraufhin noch «Weidmannsheil» schreit,
hat alle painlichst berührt.
Ihm wird ein Protestschreiben überreicht
(besonders scharf formuliert),
doch muß man dem Alten zugute halten:
Das war bei Hubertus ein prächtiger Blattschuß,
und daß er das Wort Diplomatenjagd
nur etwas zu wörtlich genommen hat.
Die Nacht bricht herein, und Schloß Hohenhecke
bietet ein friedliches Bild:
Der Monsignore segnet die Strecke
von leblosen, greisen Wild,
schon fast vergessen, will doch keiner essen:
Die Veteranen, die zähen Fasanen, die Ente mit Rheuma, den Keiler mit Asthma.
Die Jagd wird begossen, und dann wird beschlossen:
dem nächsten Armenhaus geschenkt.
So wird auch den Ärmsten der Segen zuteil!
Es lebe das Waidwerk, dreimal Waidmannsheil!
Songtekstvertaling
Het kasteel van hoge heggen naar Niederahr
het heeft net ontmoet,
nodigt Freiherr Bodo uit, zoals elk jaar,
aan Diplomatenj agd;
door F elder en floodplains op harige zeugen,
om herten te vangen in weiden en struiken,
de Baron Bodo heeft voor duur geld.
aan de vooravond zelf hier.
Het breekt al in in het bos en in de corridor,
het diplomatieke Korps,
de Ridders van de Orde van de conjunctuur,
twee generaals eerder.
Met horens Quintes, met clubs en geweren.
Een Monseigneur volgt met Furore.
Zelfs de gammele voorouder van steentjes die knorren.,
draag de brancard met je mee op de jacht!
De blikken springen, een poederflits
het is gewoon gezegd,
die luitenant-generaal von Zitzewitz.
betreurt het verlies van zijn teckel.
De attache Mehring doodt een haring,
doorboor de bevroren ballen,
dat is ongehoord.
Een zwijn komt tevoorschijn, volledig gestoord door het lawaai.
"Beweegt er iets aan de rand van het bos?»
(De voorouder ziet niet meer goed).
"Dat wordt opgeblazen zonder verder oponthoud!»
(Omdat hij niet slecht kan sluiten.
Ja, zonder twijfel: hij schiet als de duivel!)
Je draagt het heel rustig om dicht bij de weg te komen.
Eén geeft hem de doos, het knalt het schot.:
Zo vindt de minister van Buitenlandse Zaken de dood.
Dat de voorouder dan nog steeds roept " Weidmannsheil" ,
heeft alle pijn aangeraakt.
Hij krijgt een protestbrief.
(een bijzonder scherpe formulering),
maar men moet ten goede komen aan de oude:
Dat was een prachtig blad met Hubertus.,
en dat hij het woord diplomaat hunt gebruikte.
het nam iets te letterlijk.
Night falls, and the castle high hedge
geeft een vreedzaam beeld:
De Monseigneur zegent de route
van levenloos, gerijpt Wild,
bijna vergeten, maar niemand wil eten.:
De veteranen, de stoere fazanten, bukken met reuma, het zwijn met astma.
De jacht is water, en dan is het beslist:
gegeven aan het volgende armenhuis.
Dus ook de armsten zijn gezegend!
Lang leve de Waidwerk, drie keer Waidmannsheil!