Reinhard Mey — All' Meine Wege songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "All' Meine Wege" van Reinhard Mey.
Songteksten
Doch, sicher, ab und zu mach' ich mir schon Gedanken
Manchmal sogar les' ich mir selber aus der Hand
Um zu erfahr’n, was ich längst weiß, denn meine Schranken
Und meine Fehler, glaub' mir, sind mir gut bekannt
Und ich weiß auch, dass ich genau dieselben Fehler
Wieder und wieder machen musste, und ich seh'
All' meine Wege und alle Schritte mussten dahin führ'n, wo ich steh'
Weißt du, ich fand mich oft zu Unrecht angegriffen
Heut' scheint es, dass mich nichts mehr trifft, kaum etwas streift
Ich habe mich an meinesgleichen glattgeschliffen
So, wie das Wasser einen Stein am and’ren schleift
Doch unverwundbar bin ich dadurch nicht geworden
Verschloss’ner nur, und ich geb' wen’ger von mir hin
Alles Gesagte, alles Getane machten mich zu dem, der ich bin
Ich habe oft mit Windmühlenflügeln gefochten
Wohlwissend, dass dabei der Gegner Sieger bleibt
Und gleich, wie reißend die Ströme der Zeit sein mochten
Wehrte ich mich, das Stroh zu sein, das darauf treibt
Ich habe stets geglaubt, das Ruder selbst zu halten
Und fuhr doch nur auf vorbestimmten Bahnen hin
Denn alle Hoffnung und alle Ängste mussten dahin führ'n, wo ich bin
Ich will mich nicht nach Rechtfertigungen umsehen
Ich stell' nur fest, und ich beschön'ge nichts daran
Erst recht verlang' ich nicht von dir mich zu verstehen
Wenn ich mich manchmal selber nicht verstehen kann
Eigentlich, weißt du, wollt' ich immer nur das Beste
Doch es ist ein schmaler, gewund’ner Pfad dahin
Und mancher Zweifel, und manches Irrlicht führten mich dahin, wo ich bin
Songtekstvertaling
Maar, zeker, zo nu en dan denk ik al
Soms lees ik mezelf zelfs uit mijn Hand
Om te weten wat ik lang geleden Weet, voor mijn barrières
En mijn fouten, geloof me, zijn mij bekend.
En ik weet ook dat ik precies dezelfde fout heb.
Telkens weer moest ik het doen, en ik zie'
Al mijn wegen en stappen moesten leiden naar waar ik sta.
Ik heb mezelf vaak onterecht aangevallen.
Vandaag lijkt het alsof niets me meer raakt, bijna niets me raakt.
Ik heb mezelf gladgestreken naar mijn collega ' s
Net zoals het water een steen grilt aan de andere
Maar ik ben niet onkwetsbaar.
Gewoon opgesloten, en ik geef ' wen ' Ger van mij
Alles wat gezegd werd, alles wat gedaan werd maakte me tot wie ik ben.
Ik heb vaak gevochten met windmolen vleugels
Wetende dat de tegenstander de winnaar blijft
En hoe razend de stromen van de tijd ook mogen zijn
Ik verzette me om het strootje te zijn dat er op drijft.
Ik heb altijd gedacht dat ik het roer zelf zou houden.
En toch reed hij alleen op vooraf bepaalde sporen.
Alle hoop en angsten moesten leiden naar waar ik ben.
Ik wil niet om me heen kijken voor rechtvaardigingen.
Ik zeg het alleen maar, en ik ga er niet over uitweiden.
Vooral ik vraag je niet om me te begrijpen.
Als ik mezelf soms niet begrijp
Eigenlijk wil ik altijd het beste.
Maar het is een smalle, kronkelende weg
En enige twijfel en enige fout leidde me naar waar ik ben