Reincidentes — Cartas Desde El Asilo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cartas Desde El Asilo" van Reincidentes.
Songteksten
Di mi vida por pensar que veríais algo distinto
guerras y hambre tuve que aguantar, pero ya no soy el mismo
mi mente guarda lucidez, mi cuerpo va languideciendo
sé que en el fondo lo deseáis, pero no me estoy muriendo.
Siempre en el mismo sitio, en otra sociedad
ahogando en los recuerdos mi desolación.
Lágrimas en los ojos cada atardecer.
Mientras tanto tu conciencia
se tranquiliza al saber
que estoy vivo, atendido
sin problemas que resolver.
Tu existencia es, siempre algo que hacer
sin la carga de un vegetal
y una vez al mes vienes a charlar
cosas vacías para envidiar.
En tu casa empecé a ser la última mierda, una molestia
no se buscó mi utilidad y me pagasteis una celda
desde mi cárcel digo adios a un mundo poco agradecido
una soga a mi alrededor, ¡me siento ya tan vencido!
Siempre haciendo lo mismo hasta la saciedad
ahogando en los recuerdos esta postración
lágrimas en mis ojos cada atardecer.
Mientras tanto tu conciencia
se tranquiliza al saber
que estoy vivo, atendido
sin problemas que resolver.
Tu existencia es, siempre algo que hacer
sin la carga de un vegetal
y una vez al mes vienes a charlar
cosas vacías para envidiar.
Songtekstvertaling
Ik gaf mijn leven omdat ik dacht dat je iets anders zou zien.
oorlogen en honger die ik moest doorstaan, maar ik ben niet meer hetzelfde.
mijn Geest ziet er helder uit, mijn lichaam kwijnt weg.
Ik weet dat je het diep van binnen wilt, maar ik ga niet dood.
Altijd op dezelfde plaats, in een andere samenleving
verdrinkend in herinneringen mijn verlatenheid.
Tranen in de ogen elke zonsondergang.
Ondertussen je geweten
het is geruststellend om te weten
dat ik leef, dat er voor gezorgd wordt.
geen problemen op te lossen.
Jouw bestaan is altijd iets om te doen.
zonder de lading van een plant
en eens per maand kom je praten.
lege dingen om Jaloers op te zijn.
In jouw huis begon ik de laatste te zijn, een lastpost.
je zocht niet naar mijn nut en je betaalde me een cel.
vanuit mijn gevangenis neem ik afscheid van een ondankbare wereld.
een touw om me heen, Ik voel me al zo verslagen!
Altijd hetzelfde doen tot verzadiging
verdrinkend in herinneringen deze Neerbuiging
tranen in mijn ogen elke zonsondergang.
Ondertussen je geweten
het is geruststellend om te weten
dat ik leef, dat er voor gezorgd wordt.
geen problemen op te lossen.
Jouw bestaan is altijd iets om te doen.
zonder de lading van een plant
en eens per maand kom je praten.
lege dingen om Jaloers op te zijn.