Recoil — Luscious Apparatus songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Luscious Apparatus" van Recoil.
Songteksten
Carla was on her break from the
Graveyard shift at the mayonnaise factory
She sat at a teetering picnic table
There was a toxic orange moon
And it was slightly cold
Carla took out her knife and began etching
Random words into the table’s surface
Then, she thought of her co-worker Jack
Carla liked to think of Jack
As a luscious apparatus
He was meaty but graceful
His flesh seemed folded onto his body
Like a suit made of meat
Carla started to think of Jack as a
Luscious apparatus in a meat suit
Thinking this gave Carla a dreamy smile
Her mouth was small to begin with
But dreaming made it even smaller
That’s just how some people are
Their mouths get smaller with dreams
Carla’s small mouth was dreaming
As her knife began carving a poem into the table
I like hot voids, smooth pants, lazy beds in the rain
I like tongue petals, lather, a blistering sun
But what I like best is the worship
Of a luscious apparatus
When Carla was done carving
She went back to her work station
And scooped shiny white goop into jars
That’s just how some people are
Their mouths get smaller with dreaming
The next day Jack took his own 1am lunch break
At the same picnic table
He noticed the poem carved into the wood
Although he didn’t know who had written it
He coincidentally thought
'Luscious Apparatus' aptly described him
So he took out his own knife and wrote
'luscious apparatus was here'
After a few days both Jack and Carla
Happened to sit at the picnic table
At the same time
They both started to look
At the things carved in the table
Then they looked at each other
They knew who each other was
Carla’s mouth got small and dreamy
Jack’s eyes got round and hot
When they got done
With the graveyard shift
They went back to Jack’s apartment
And had s**
Wordless s**, slow s**
Fast s**, talking s**
S** like animals have
S** like boys have, s** like girls have
S** upside down, s** inside out
S** with grins, s** with tears
S**, s**, s**…
Then she noticed the knife by the side of Jack’s bed
Jack picked the knife up And Carla knew at once
That Jack’s wounds were from carving himself
Jack was trying to carve poems into himself
And now he wanted to carve some in her
This was where she drew the line
She’d have any kind of s** but not with a knife
When Carla refused to let Jack carve her up
Jack felt cheated and misled
He felt that by carving a poem in the table
Carla had been begging to be carved upon
Carla didn’t see it that way at all
She got up and started putting on her clothes
Jack went nuts, he was coming at her with a knife
Carla was scared, Carla was shaking and sweating
Then, because she was small and could move fast
She ducked and Jack tripped and fell
And impaled himself in the arm with his own knife
He howled and howled and Carla got the hell out of there fast
Carla didn’t think of Jack as a luscious apparatus after that
Songtekstvertaling
Carla had pauze van de
Nachtdienst in de mayonaise fabriek
Ze zat aan een piepende picknick tafel.
Er was een giftige oranje maan.
En het was een beetje koud.
Carla pakte haar mes en begon te etsen.
Willekeurige woorden in het oppervlak van de tabel
Toen dacht ze aan haar collega Jack.
Carla dacht graag aan Jack.
Als een heerlijk apparaat
Hij was vlezig, maar gracieus.
Zijn vlees leek gevouwen op zijn lichaam.
Als een pak van vlees
Carla begon aan Jack te denken als een
Weelderige toestellen in een vleespak
Dit gaf Carla een dromerige glimlach.
Haar mond was al klein.
Maar dromen maakte het nog kleiner.
Zo zijn sommige mensen.
Hun mond wordt kleiner met dromen.
Carla ' s kleine mond droomde.
Toen haar mes een gedicht in de tafel begon te snijden.
Ik hou van hot voids, gladde broek, luie bedden in de regen
Ik hou van tongblaadjes, schuim, een blaren zon
Maar wat ik het leukst vind, is de aanbidding.
Van een verrukkelijk toestel
Toen Carla klaar was met snijden
Ze ging terug naar haar werkplek.
En spoot glimmende witte GOP in potten.
Zo zijn sommige mensen.
Hun mond wordt kleiner met dromen.
De volgende dag nam Jack zijn eigen lunchpauze van één uur.
Aan dezelfde picknicktafel.
Hij zag het gedicht in het hout gekerfd.
Hoewel hij niet wist wie het geschreven had.
Hij dacht toevallig
"Verrukkelijk apparaat" beschreef hem treffend
Dus pakte hij zijn eigen mes en schreef
'luscious apparaat was hier'
Na een paar dagen zowel Jack als Carla
Ik zat toevallig aan de picknicktafel.
Tegelijkertijd
Ze begonnen allebei te kijken.
Aan de dingen in de tafel gekerfd
Toen keken ze elkaar aan.
Ze wisten wie elkaar was.
Carla ' s mond werd klein en dromerig
Jacks ogen werden rond en warm.
Toen ze klaar waren
Met de nachtdienst
Ze gingen terug naar Jacks appartement.
En had s**
Woordloze s**, slow s**
Fast s**, talking s**
Net als dieren hebben
Net als jongens, net als meisjes.
S * * ondersteboven, s * * binnenstebuiten
S * * with grins, s * * with tears
S**, s**, s**…
Toen zag ze het mes naast Jacks bed.
Jack pakte het mes en Carla wist het meteen.
Dat Jack ' s wonden van het zelf snijden waren.
Jack probeerde gedichten in zichzelf te snijden.
En nu wilde hij wat in haar snijden.
Hier trok ze de grens.
Ze zou alles hebben, maar niet met een mes.
Toen Carla weigerde om Jack haar in stukken te laten snijden
Jack voelde zich bedrogen en misleid.
Hij voelde dat door het snijden van een gedicht in de tafel
Carla had gesmeekt om gekerfd te worden.
Carla zag het helemaal niet zo.
Ze stond op en trok haar kleren aan.
Jack werd gek, Hij kwam op haar af met een mes.
Carla was bang, Carla trilde en zweette.
Dan, omdat ze klein was en snel kon bewegen
Ze dook en Jack struikelde en viel.
En spietste zichzelf in de arm met zijn eigen mes.
Hij huilde en huilde en Carla was snel weg.
Carla zag Jack daarna niet meer als een heerlijk apparaat.